### پژوهشگران از سازوکارهای سیستم ایمنی خفاشها برای درک طول عمر و مقاومت بیماریها خبر دادند
به نقل از خبرگزاریهای داخلی، گروهی از پژوهشگران در حال بررسی سیستم ایمنی خفاشها هستند تا دریابند چگونه این پستانداران میتوانند به مدت طولانی زندگی کرده و با ویروسها سازگار شوند. همچنین، آنها به مقاومت خفاشها در برابر بیماریهایی از جمله سرطان توجه دارند. نتایج جدید نشان میدهد که قابلیتهای خفاشها در برابر فرسودگی ناشی از پیری و تحمل ویروسها ممکن است رویکردهای ژنتیکی مشترکی داشته باشد.
طبق گزارشی از یورونیوز، محققان به بررسی سازوکارهای ژنتیکی در چندین گونه خفاش پرداختهاند و نتایج نشان میدهد که برخی سازگاریهای تکاملی این جانوران میتواند محافظتی در برابر عفونتها را فراهم کرده و روند پیری را کندتر کند.
گروهی از دانشگاه کالیفرنیا برکلی اعلام کردند که خفاشها به دلیل تواناییهای بالای خود در مقابل بیماری و جلوگیری از سرطان مورد توجه قرار گرفتهاند. آنها بر این باورند که کاوش در ویژگیهای خاص خفاشها میتواند راههای جدیدی برای مقابله با عوامل بیماریزا در انسان ارائه دهد.
### بررسی خفاشهای با طول عمر بالا
تحقیقات عمدتاً بر روی خفاشهای سرده Myotis متمرکز شده است؛ این گروه از پستانداران دارای سازگاریهای شگرفی در زمینه طول عمر و مقاومت در برابر بیماریها هستند. از جمله، خفاش برانت (Myotis brandtii) قادر به زندگی تا ۴۲ سال است.
محققان اقدام به طراحی نقشههای ژنتیکی از هشت گونه خفاش کرده و سازوکارهای زیستی مرتبط با طول عمر و مقاومت در برابر بیماری را بررسی کردند. یافتههای آنها حاکی از وجود مکانیسمهایی برای مهار سرطان در این خفاشها بود. به عنوان مثال، خفاش قهوهای کوچک (Myotis lucifugus) توانایی بیشتری برای حذف سلولهای آسیبدیده دارد.
پژوهشگران همچنین به یک عامل ایمنی خاص با نام PKR اشاره کردند که به نظر میرسد در بیشتر گونههای Myotis نسخههای بیشتری از این ژن وجود دارد و اجازه میدهد تا این خفاشها به طیف وسیعتری از ویروسها پاسخ دهند.
خفاشها به عنوان مخزنهای طبیعی برخی ویروسهای مشترک بین انسان و حیوان شناخته میشوند و میتوانند بدون بیماری خود، ویروسهایی را حمل کنند. پژوهشگران تأکید کردند که خفاشها علاوه بر مقاومت در برابر عوامل بیماریزا، سازوکار دیگری به نام تحمل ویروسی را ایجاد کردهاند؛ به این معنا که آنها میتوانند وجود ویروسها را تحمل کنند و از آسیبهای ناشی از پاسخ ایمنی جلوگیری کنند.
بر اساس مطالعهها، این خفاشها قادر به کنترل التهابهای شدید و استرس سلولی هستند، فرآیندهایی که میتواند از صدماتی جلوگیری کند که ممکن است برای سایر پستانداران خطرناک باشد.
در مورد ویروسهای RNA، خفاشها گاهی اوقات تغییراتی در تعداد ژنهای مرتبط با سیستم ایمنی خود ایجاد کردهاند و نسخههای اضافی از بعضی ژنها را تکامل دادهاند تا دامنه دفاعی خود را تقویت کنند.
پژوهشگران بر این باورند که سازگاریهای طبیعی خفاشها میتواند در زمینه مدیریت فرآیندهای مرتبط با پیری و بیماریهای عفونی در انسان مفید باشد و نشاندهنده ارتباطات بین این دو حوزه باشد.
