به گزارش خبردونی و بر پایه اطلاعات ارائهشده توسط زومیت، گروهی از پژوهشگران در یک مطالعه جدید، لجن فاضلاب انسانی را پس از خشککردن در دماهای ۳۵۰ تا ۴۵۰ درجه سانتیگراد و در شرایط کماکسیژن به بیوچار تبدیل کردند. این بیوچاری که به دست آمد، پس از آسیاب شدن، به عنوان جایگزینی برای سیمان در نمونههای بتن به کار گرفته شد، به طوری که ۵، ۱۰ و ۱۵ درصد از سیمان معمولی با آن تعویض گردید.
نتایج این آزمایشها نشان داد که نمونههای حاوی ۵ درصد بیوچار بعد از ۹۱ روز، حدود ۲۰ درصد افزایش مقاومت فشاری و همچنین ۳۶ درصد افزایش مقاومت خمشی نسبت به بتنهای معمولی داشتند. همچنین، ترکیب ۱۰ درصد بیوچار نیز به افزایش ۲۱ درصدی در مقاومت فشاری و ۴۲ درصدی در مقاومت خمشی منجر شد. اما در مورد نمونههایی که ۱۵ درصد بیوچار داشتند، عملکرد بتن کاهش یافت.
پژوهشگران اعلام کردند که ساختار متخلخل بیوچار قابلیت نگهداشتن آب را دارد و این مسئله میتواند به فرایند سختشدن بتن کمک کند. علاوه بر این، ذرات ریز بیوچار به پر کردن فضاهای خالی بتن و ایجاد ساختار متراکمتر یاری میرسانند.
با وجود نتایج امیدبخش، این فناوری هنوز برای کاربردهای گسترده در صنایع ساختمانی آماده نیست و نیاز به آزمایشهای بیشتری در زمینه دوام بتن، شرایط محیطی و احتمال آزادسازی فلزات سنگین موجود در لجن فاضلاب دارد. هدف نهایی پژوهشگران، بهرهبرداری مجدد از پسماندهای انسانی و کاهش مصرف سیمان است، چراکه تولید سیمان سهم زیادی در انتشار دیاکسیدکربن دارد.
