تماس با ما

ابر پلاستیکی نامرئی در آسمان: ذرات ۲۰۰ نانومتری در ریه‌های شهروندان وجود دارد.

ابر پلاستیکی نامرئی در آسمان: ذرات ۲۰۰ نانومتری در ریه‌های شهروندان وجود دارد.

غزال زیاری- در دو دهه اخیر، پیشرفت‌های قابل توجهی در حوزه شناخت میکروپلاستیک‌ها و نانوپلاستیک‌ها به وجود آمده و این ذرات به عنوان نوعی آلودگی شناخته شده‌اند. این ذرات پلاستیکی هم‌اکنون در تمامی اجزای سیستم زمین، از جو و آبهیدروسفر تا سنگ‌کره و زیست‌کره مشاهده می‌شوند.

با افزایش مشاهدات درباره انتشار میکروپلاستیک‌ها، تحقیقاتی که به بررسی تغییرات اقلیمی و چرخه‌های بیوژئوشیمیایی می‌پردازند، به مسئله پلاستیک‌ها توجه بیشتری نشان می‌دهند. با این حال، سوالات بسیاری هنوز بدون پاسخ مانده‌اند.

دانشمندان در زمینه‌های اندازه‌گیری دقیق حجم پلاستیک‌ها در زمین، منشاء آنها و سیر تغییرات و سرنوشت نهایی‌شان با ابهامات بسیاری مواجه هستند. این ابهامات ناشی از ناتوانی ابزارهای کنونی در شناسایی ذرات در ابعاد کوچک، به ویژه در جو، بیشتر دیده می‌شود.

ابر پلاستیک مخفی بالای سر ما: ذرات ۲۰۰ نانومتری در ریه‌های شهر

راهکار جدید برای اندازه‌گیری پلاستیک در جو

محققان موسسه محیط‌زیست زمین در آکادمی علوم چین (IEECAS) با هدف غلبه بر محدودیت‌های موجود، یک روش تحلیلی نیمه‌خودکار برای اندازه‌گیری ذرات پلاستیکی در هوای محیط ابداع کردند. این تکنیک حرکت پلاستیک‌ها را در مسیرهای متعدد محیطی، از جمله ذرات معلق در هوا و تأثیرات بارندگی و گرد و غبار، ردیابی می‌کند.

اعضای این تیم از این روش در دو شهر گوانگژو و شی‌آن چین استفاده کردند. سیستم آن‌ها متکی بر “میکروسکوپ الکترونی روبشی تحت کنترل کامپیوتر” است که موجب کاهش سوگیری انسانی در مقایسه با روش‌های سنتی انجام تحلیل‌ها می‌شود. این امر به محققان اجازه می‌دهد تا ذرات پلاستیکی را با دقت و حساسیت بیشتری شناسایی کنند.

سطوح پلاستیک؛ فراتر از انتظارات

با به‌کارگیری این سیستم خودکار، محققان دریافتند که غلظت پلاستیک در ذرات معلق کل (TSP) و شار گرد و غبار، دو تا شش مرتبه بزرگ‌تر (۱۰۰ تا یک میلیون برابر) از مقادیر تخمینی قبلی است که با روش‌های بینایی مشخص شده بود.

این یافته‌ها حکایت از این دارد که در تحقیقات گذشته مقدار پلاستیک در جو کمتر از حد واقعی ارزیابی شده است.

ابر پلاستیک مخفی بالای سر ما: ذرات ۲۰۰ نانومتری در ریه‌های شهر

علاوه بر این، تحقیق نشان داد که رفتار میکروپلاستیک‌ها و نانوپلاستیک‌ها در مسیرهای مختلف جوی از الگوهای متفاوتی پیروی می‌کند. بخش عمده این تغییرات به “بازتعلیق گرد و غبار جاده‌ها” و “رسوب مرطوب” (باران و برف) نسبت داده می‌شود.

نمونه‌های جمع‌آوری‌شده از رسوبات، تنوع بیشتری از ذرات پلاستیکی را نسبت به ذرات معلق نشان دادند که به معنای تجمع و نشستن ذرات در حین جابجایی در هوای محیط است.

ابر پلاستیکی نامرئی در آسمان: ذرات ۲۰۰ نانومتری در ریه‌های شهروندان وجود دارد.

ضرورت بررسی پلاستیک‌های جوی

این تحقیق در واقع اولین باری است که نانوپلاستیک‌هایی به کوچکی ۲۰۰ نانومتر در نمونه‌های محیطی پیچیده شناسایی می‌شوند. به همین خاطر یافته‌های این مطالعه یکی از دقیق‌ترین اندازه‌گیری‌ها از پلاستیک‌ها در جو را به نمایش می‌گذارد؛ بخشی که تاکنون کمتر شناخته شده است.

این مطالعه با روشن‌سازی نحوه حرکت، تغییر و نشستن پلاستیک‌ها از جو، اطلاعات مهمی درباره اثرات بالقوه آنها بر تغییرات اقلیمی، اکوسیستم‌ها و سلامتی انسان به دست می‌دهد.

منبع: scitechdaily

۲۲۷۲۲۷

پیوندها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *