به گزارش خبرنگار فناوری، انتشار خبری غیررسمی از پیشخرید آلبوم جدید گروه مشهور بیتیاس با عنوان «آریرانگ» توسط یک فرد در کره شمالی، توجه جهانیان را به یکی از بستهترین جوامع دنیا جلب کرده است. این موضوع در ابتدا تنها به عنوان یک حاشیه سرگرمکننده مطرح شد اما به فرصتی برای بررسی عمیقتر زیرساختهای اینترنتی و کانالهای قاچاق اطلاعات در کشوری تبدیل شد که دسترسی به اینترنت جهانی برای عموم مردم امکانپذیر نیست و تنها در اختیار معدودی از نخبگان قرار دارد.
بر اساس این گزارش، در کره شمالی، اکثریت قریب به اتفاق مردم فقط به یک شبکه داخلی به نام «کوانگمیونگ» دسترسی دارند. در حالی که اتصال به اینترنت جهانی فقط برای مقامات سیاسی، دیپلماتها و بعضی متخصصان مجاز است. زیرساخت اینترنت این کشور عمدتاً به هماهنگی با کشورهای همسایه مانند چین و روسیه وابسته است.
گفتنی است که تا سال ۲۰۱۷، تمامی ترافیک اینترنتی از طریق شرکت چینی «چین یونیکام» منتقل میشد، اما با ایجاد اتصالی جدید از سوی شرکت روسی «ترنستلکام»، وابستگی به چین کاهش یافته و انعطافپذیری بیشتری برای شبکه فراهم شده است. این امر به نخبگان کشور اجازه میدهد که به محتوای جهانی دسترسی داشته باشند.
شبکه «کوانگمیونگ» به کاربران این امکان را میدهد که به وبسایتهای داخلی و منابع دیجیتال خاصی دسترسی یابند، اما هیچ پیوند مستقیمی به اینترنت جهانی ندارد و محتوای آن به دقت توسط نهادهای امنیتی کنترل میشود. در عین حال، تحلیلها نشان میدهد که نخبگان کره شمالی نهتنها به اینترنت جهانی دسترسی دارند، بلکه از فناوریهای پیشرفته استفاده میکنند.
بهطور کلی، این رویداد نشاندهنده پیچیدگیهای دسترسی به اطلاعات و فناوری در کره شمالی و چالشهایی است که در این زمینه برای مردم وجود دارد.نقل و انتقالات دستگاههای هوشمند برندهایی مانند اپل، سامسونگ و هواوی در میان نخبگان و خانوادههای برجسته کره شمالی به وضوح دیده میشود. این گوشیها عمدتاً از طریق قاچاق از مرز چین یا به عنوان هدایای دیپلماتیک وارد کشور میشوند و به عطش کاربران برای دسترسی به شبکههای اجتماعی جهانی چون فیسبوک، اینستاگرام و ویچت پاسخ میدهند.
برای مقابله با نظارتهای داخلی و تحریمهای بینالمللی که استفاده از این فناوریها را ممنوع کرده، افراد مذکور به طور متداول از خدمات مخفیسازی مانند VPN و سرورهای پروکسی بهره میبرند. در دسامبر ۲۰۲۳، خبری مبنی بر آغاز استقرار شبکه ۴G در کره شمالی منتشر شد که نشاندهنده تلاشی برای بهبود زیرساختهای ارتباطی این کشور است.
این پیشرفتهای زیرساختی، با وجود شرایط سخت، دسترسی افراد مجاز را تسهیل کرده و امکان خرید آنلاین آلبوم «آریرانگ» بیتیاس را از طریق پلتفرمهایی مانند «ویورس» فراهم کرده است. اما کره شمالی با کمبود آدرسهای IPv۴ مواجه است که همگی تحت مدیریت پیشوند جغرافیایی pyugyong-dong قرار دارند. این محدودیت، شناسایی فعالیتهای اینترنتی از این کشور را برای تحلیلگران آسانتر کرده، اما ردگیری هویت کاربران را به علت استفاده از پروتکلهای حفاظتی پیچیده دشوارتر کرده است.
یکی از سوالات اصلی در مورد خرید آلبوم بیتیاس توسط یک فرد کره شمالی، فرآیند انتقال وجه است. به دلیل عدم دسترسی این کشور به سیستم سوئیفت و تحریمهای مالی، انتقال مستقیم وجوه به سایر نقاط جهان غیرممکن است. در عوض، شبکههای مالی زیرزمینی و صرافان چینی این خلأ را پر کردهاند. کاربران کره شمالی، به ویژه نخبگان، برای انجام معاملات خود از حسابهای اجارهای در چین یا حسابهای مستعار استفاده میکنند.
مبالغ ارزی از طریق صرافیهای محلی به پکن و هنگکنگ منتقل و سپس به حساب فروشگاههای آنلاین مانند «ویورس شاپ» واریز میشود. همچنین، استفاده از ارزهای دیجیتال به دلیل ناشناسی نسبی آن، به ابزاری حیاتی برای نخبگان پیونگیانگ تبدیل شده است. هکرهای کره شمالی و تجار وابسته به دولت با تبدیل داراییهای دیجیتال به ارزهای فیات نقدینگی لازم برای خریدهای بینالمللی را تأمین میکنند. این شبکه مالی نه تنها هزینه خرید آلبوم، بلکه هزینههای بلیت کنسرتهای جهانی را نیز به راحتی فراهم میکند.
اما حتی در صورت موفقیت در پرداخت، دریافت فیزیکی آلبوم در کشوری با مرزهای تحت نظارت شدید، چالشهای لجستیکی زیادی را به همراه دارد. آلبوم جدید بیتیاس با فرمتهای مختلف عرضه میشود و هریک مسیر ویژهای برای ورود به کشور دارد. برای چندین دهه، محتوای فرهنگ کره جنوبی به صورت غیرقانونی به کره شمالی منتقل میشود، اما به دلیل تشدید محدودیتها پس از پاندمی کووید-۱۹، این فرآیند با مشکلاتی جدی مواجه شده است.
در سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵، فناوریهای نوینی مانند ساعتهای هوشمند چینی با قابلیت اتصال به شبکههای موبایلی چین، به ابزارهای جدیدی برای دسترسی به محتوای دیجیتال تبدیل میشوند. مقامات امنیتی نیز از اکتبر ۲۰۲۴ به شدت با این دستگاهها برخورد کرده و آنها را به عنوان وسایلی برای ارتباط غیرمجاز با دنیای خارج در نظر میگیرند. در مورد آلبوم بیتیاس، به نظر میرسد که نسخه دیجیتال آن با چالشهای خاصی مواجه خواهد شد.**انتشار نسخه دیجیتال آلبوم بیتیاس به نام «آریرانگ»**
نسخه دیجیتال آلبوم بیتیاس با عنوان «آریرانگ» که تنها از طریق اپلیکیشن Weverse Albums Ver قابل دسترسی است، به عنوان گزینهای ایمن برای نخبگانی که به اینترنت جهانی دسترسی دارند، مطرح شده است. این اقدام به عنوان روشی مناسبتر نسبت به نسخه فیزیکی شناخته میشود.
**آریرانگ؛ نماد هویت مشترک**
آلبوم «آریرانگ» با مفاهیمی نظیر جدایی و تابآوری، به دوران خدمت سربازی اعضای گروه و بازگشت آنها به صحنه جهانی در سال ۲۰۲۶ اشاره میکند. برای طرفداران در کره شمالی، این آلبوم تنها یک اثر موسیقی نیست، بلکه نمایانگر امید و انتظار به شمار میآید.
انتخاب نام «آریرانگ» برای پنجمین آلبوم بیتیاس، نمادی عمیق و استراتژیک است. این ترانه، پرآوازهترین اثر فولکلور کره است که به عنوان نماد هویت ملی و پیوند میان کره شمالی و جنوبی شناخته میشود و هر دو کشور آن را در فهرست میراث فرهنگی یونسکو ثبت کردهاند.
**محدودیتها و خطراتی که طرفداران با آن مواجهاند**
رژیم کیم جونگ اون با موج فرهنگی کره جنوبی (هالیو) به شدت مقابله میکند و آن را یک تهدید ایدئولوژیک میداند. در این راستا، قانون جدیدی در سال ۲۰۲۰ وضع شد که مجازاتهای سنگینی برای مصرف یا توزیع محتوای خارجی تعیین کرده است. تماشای ویدیوهای بیتیاس میتواند به محکومیت به کار اجباری و حتی در موارد شدید به مجازات اعدام منجر شود.
**نظارت شدید بر ارتباطات دیجیتال**
وزارت امنیت دولتی کره شمالی از تکنولوژیهای مدرن برای شناسایی فرکانسهای موبایلی در مناطق مرزی بهرهبرداری میکند تا وجود گوشیهای فعال را ردیابی کند. این نظارت بالا نشاندهنده ریسک بسیار زیادی است که یک خریدار فرضی آلبوم بیتیاس پذیرفته است.
گزارشهایی مبنی بر پیشخرید آلبوم بیتیاس در کره شمالی، نمادی از شکستن مرزهای ارتباطی در عصر دیجیتال است. بررسیها نشان میدهد که دسترسی طبقه خاصی از جامعه به منابع آنلاین و شبکههای مالی زیرزمینی، منجر به نفوذ به این کشور بسته شده است.
در حالی که اکثر مردم کره شمالی از دسترسی به اینترنت محروم هستند، وجود حتی یک خریدار در این کشور نشاندهنده این واقعیت است که اطلاعات و هنر به طرز غیرمنتظرهای راه خود را از میان محدودیتها باز میکند.
