به گزارش خبرگزاری مهر، طرح پسادکتری با محوریت استفاده از پسماند فورفورالگیری شده باگاس در تولید الکترودهای باتری لیتیومیونی، به عنوان یکی از پروژههای تحقیقاتی حمایتشده از سوی بنیاد ملی علم ایران، در مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور اجرا شده است.
این پروژه بهدست جابر حسینزاده و با هدایت سعید مهدوی صورت گرفته و تمرکز خاصی بر استفاده از لیگنین، یک ماده زیستپایه، در فناوریهای نوین ذخیرهسازی انرژی دارد.
حسینزاده در این خصوص گفت: با توجه به چالشهای ناشی از مصرف بیرویه منابع فسیلی، آلودگیهای زیستمحیطی و محدود بودن ذخایر طبیعی، تغییر به سمت منابع جایگزین ضرورتی اجتنابناپذیر است. او اشاره کرد که زیستتوده با تولید سالانه ۱۷۰ میلیارد تن بخاطر تجدیدپذیری و هزینه کم، گزینهای مناسب برای جایگزینی سوختهای فسیلی به شمار میآید.
این محقق همچنین به اهمیت مواد لیگنوسلولزی اشاره کرد و بیان داشت که این مواد با تولید سالانه ۱۰ میلیارد تن، فرصتهای متنوعی برای تبدیل به مواد شیمیایی باارزش و کاربردهای ذخیره انرژی و زیستپزشکی دارند.
حسینزاده تأکید کرد که بهکارگیری لیگنین در باتریهای لیتیومیونی میتواند به کاهش آلودگیهای زیستمحیطی کمک شایانی کند و بهرهمندی از این نوع باتریها در وسایل نقلیه الکتریکی، به کاهش گازهای گلخانهای و بهبود کیفیت هوا منجر خواهد شد.
هدف اصلی این تحقیق استفاده از لیگنین حاصل از پسماندهای دورریز به عنوان جزء ساختاری در باتریهای لیتیومی است. در این پروژه، عملکرد الکتروشیمیایی لیگنین در سیستمهای مبتنی بر لیتیوم بررسی شده و آن به عنوان الکترود فعال، اتصالدهنده و منبع کربنی مورد مطالعه قرار گرفته است.
در پایان، حسینزاده به چالشهای زیستمحیطی ناشی از انباشت پسماندهای لیگنوسلولزی اشاره کرده و ضرورت توجه به باتریهای زیستسازگار را مورد تأکید قرار داد. او از مزایای لیگنین و قابلیتهای آن در تولید باتریهای با کارایی بالا در آینده نزدیک خبر داد.
