**کهکشان انجیسی ۱۲۷۵، جاذبهای مرموز در کهکشان برساوش**
به گزارش خبرآنلاین و به نقل از ایسنا، کهکشان “انجیسی ۱۲۷۵” به عنوان عنصر مرکزی و غالب در خوشهای بزرگ و نسبتاً نزدیک به زمین، به شمار میآید. این کهکشان که در طیف مرئی ظاهری آشفته و عجیب از خود به نمایش میگذارد، قادر است مقدار زیادی پرتو ایکس و امواج رادیویی تولید کند. انجیسی ۱۲۷۵، به دلیل جذب مواد از کهکشانهای مجاور، به طور مداوم تغذیه میشود و در این فرآیند، سیاهچالهای از نوع ابرپرجرم در هسته خود دارد.
تصاویر بهدستآمده از دادههای باریک باند، نشاندهنده مجموعهای از بقایای کهکشانی و رشتههای گاز درخشان هستند که طول برخی از آنها به ۲۰ هزار سال نوری میرسد. این رشتهها تا کنون جنوبی در انجیسی ۱۲۷۵ باقی ماندهاند، علیرغم اینکه باید تحت تأثیر آشوبهای ناشی از برخوردهای کهکشانی قرار بگیرند.
این رشتهها چگونه حفظ میشوند؟ مشاهدات نشان میدهد که ساختارهای یادشده، که تحت تأثیر فعالیت سیاهچاله در مرکز کهکشان به سمت بیرون رانده میشوند، به واسطه میدانهای مغناطیسی منسجم، شکل و فرم خود را حفظ میکنند.
“انجیسی ۱۲۷۵” یا “برساوش A” با گستردگی بیش از ۱۰۰ هزار سال نوری، در فاصلهای حدود ۲۳۰ میلیون سال نوری از کره زمین قرار دارد.
