به گزارش خبرگزاری مهر، محققان دانشگاه مونترال و مرکز تحقیقاتی آزرلی CHU Sainte-Justine به رهبری هومن ساوجی، از ایجاد یک بافت قلب سهبعدی خبر دادهاند که میتواند بهطور خودکار در آزمایشگاه بتپد. این بافت به حسگرهای ریز مجهز شده که امکان تحلیل آنی ویژگیهای انقباض قلب را فراهم میکند؛ تحقیقی مهم که میتواند به مدلسازی بیماریهای قلبی و انجام آزمایشهای پیشبالینی کمک کند.
این بافت تحت عنوان «قلب روی تراشه» تولید شده و با استفاده از چاپگر سهبعدی، جوهر زیستی و سلولهای بنیادی استخراجشده از بیماران ساخته شده است. این امر، ایجاد مدلهای شخصیسازیشده از قلب انسان را ممکن میسازد.
این تحقیق که به سرپرستی هومن ساوجی، استاد داروسازی و فیزیولوژی دانشگاه، انجام شده، نتایج آن در نشریه Small منتشر شده است. فناوری اولیه این پروژه دو سال پیش توسعه یافته بود، اما این پژوهش جدید با ادغام حسگرهای مکانیکی فوقنرم و زیستسازگار در بافت قلب، تحول جدیدی به شمار میرود. این حسگرها قادرند با دقت بالایی نیروهای انقباضی را اندازهگیری کنند.
در مقایسه با دیگر پلتفرمهای «قلب روی تراشه» که محدودیتهایی در ثبت نیروهای موضعی دارند، این فناوری توانسته دادههای مکانیکی با وضوح بالا را به صورت لحظهای ثبت کند و پیچیدگیهای میوکارد انسان را به طور دقیقتری نشان دهد.
محققان همچنین موفق به اندازهگیری فعالیت کلسیمی بافتها و تجسم آنی امواج کلسیمی شدند. همچنین، نشان دادهاند که این پلتفرم مشابه بافت واقعی قلب به داروها واکنش نشان میدهد و از این طریق قابلیتهای خود را برای غربالگری دارویی نشان داده است.
این گروه در حال حاضر در تلاشاند تا با مقایسه بافتهای سلولی بیماران مبتلا به بیماریهای قلبی و نمونههای افراد سالم، مدلی از اختلالات قلبی عروقی را توسعه دهند. به گفته آنها، این فناوری میتواند امکان مدلسازی انواع بیماریهای قلبی و ارزیابی دقیقتر درمانها را فراهم کند.











