به گزارش خبرآنلاین و به نقل از ایرنا، مشکلی که موجب نشت سوخت هیدروژن در موشک سامانه پرتاب فضایی (SLS) شده، موضوع جدیدی نیست. این نشت در سال ۲۰۲۲ نیز مانع از پرواز آزمایشی نخستین مأموریت این موشک شد. در آن زمان، مهندسان به تغییر روش سوخترسانی به مخزن اصلی اقدام کردند تا این مشکل را برطرف کنند، اما در تاریخ ۲ فوریه ۲۰۲۶ (۱۳ بهمن ۱۴۰۴) این مشکل دوباره در شمارش معکوس آزمایشی آرتمیس ۲ به وقوع پیوست.
جرد آیزاکمن، مدیر ناسا، در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که با توجه به تجارب پیشین ناشی از آرتمیس ۱ و فاصله طولانی بین مأموریتها، رو به رو شدن با چالشها در آستانه پرتاب آرتمیس ۲ قابل پیشبینی بود.
جمعآوری اطلاعات درباره منبع نشت نشان میدهد که این مشکل از تجهیزات زمینی ناشی میشود، به ویژه در محل اتصال لولههای سوخترسانی به موشک. دو بازوی مکانیکی به نام TSMU وظیفه انتقال سوخت را به عهده دارند و در زمان پرتاب از موشک جدا میشوند.
پس از شمارش معکوس آزمایشی اولیه، تیم فنی واشرهای اطراف لولههای سوخترسانی را تعویض کرد. در تاریخ ۱۲ فوریه (۲۳ بهمن) آزمون اطمینانی برای بررسی عملکرد این واشرها انجام شد، اما به دلیل وقوع گرفتگی در فیلتر، این آزمایش زودتر از موعد متوقف شد. ناسا اعلام کرده است که پیش از آزمایش بعدی فیلتر معیوب را تعویض خواهد کرد.
در نخستین شمارش معکوس، غلظت گاز هیدروژن در اطراف محل اتصال سوخت از ۱۶ درصد فراتر رفته بود که بیشتر از حد مجاز تعیین شده توسط ناسا است. با این حال، طبق اطلاعات جدید، ناسا حد مجاز خود را از ۴ درصد به ۱۶ درصد افزایش داده است.
جان هانیکات، رئیس گروه مدیریت مأموریت آرتمیس ۲، به تصمیمگیری این تغییر بر اساس دادههای آزمایش اشاره کرد و تأکید کرد که در غلظت تا ۱۶ درصد، هیدروژن خطر آتشسوزی ایجاد نمیکند.
هیدروژن به دلیل اندازه مولکولی کوچک و نیاز به دماهای بسیار پایین برای تبدیل به مایع، چالشی برای اتصالات به شمار میآید.
جرد آیزاکمن در مورد آرتمیس ۳ که سه سال دیگر پرتاب خواهد شد، گفت که برنامهریزی خواهد شد تا موشک پیش از رسیدن به سکوی پرتاب تحت آزمایشهای برودتی قرار گیرد و اتصالات سوخترسانی نیز دوباره طراحی شوند.
همچنین، آیزاکمن انتقادی از هزینه بالای برنامه سامانه پرتاب فضایی داشت که برای هر موشک بیش از ۲ میلیارد دلار برآورد شده است. در سال ۲۰۲۴، ناسا نزدیک به ۹۰۰ میلیون دلار برای زیرساختهای زمینی آرتمیس هزینه خواهد کرد.
فرصت نخست برای پرتاب آرتمیس ۲ از سوم مارس (۱۲ اسفند) آغاز خواهد شد و در صورت عدم موفقیت، موشک به ساختمان مونتاژ بازمیگردد تا سیستم خاتمه پرواز آن بازنشانی شود. فرصتهای پرتاب دیگری نیز در آوریل و مه پیشبینی شده است.
