فرزاد جهان بین، دانشیار دانشگاه و معاون فرهنگی و دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی، در گفتوگو با خبردونی به تحلیل پیام نوروزی ۱۴۰۵ پرداخت و آن را فراتر از یک پیام مناسبتی، به عنوان «سند راهبردی عبور از بحران» در نظر گرفت. وی توضیح داد که این پیام در سالی پرتلاطم تلاش دارد رابطه میان «تهدید، انسجام و پیشرفت» را بازتعریف کند.
جهان بین به سه سطح از واقعیت که در پیام مورد توجه قرار گرفته اشاره کرد: واقعیتهای میدانی (جنگ و ناامنی)، واقعیتهای اجتماعی (انسجام و حضور مردم) و واقعیتهای راهبردی (اقتصاد و روابط خارجی). او مهمترین نکته را ترکیب این سه سطح در یک چارچوب معنایی به نام «مقاومت فعال» عنوان کرد.
وی در ادامه گفت که محور نخستین پیام، روایت سهگانه از «جنگ» در سال ۱۴۰۴ است. جنگ در این متن تنها پدیدهای نظامی نیست، بلکه بهعنوان «آزمون اراده ملی» توصیف میشود. در این چارچوب، دشمن دچار «خطای محاسباتی» محسوب میشود که ناشی از نادیده گرفتن عنصر مردم است. در مقابل، مردم بهعنوان «کنشگران اصلی» مورد تأکید قرار میگیرند.
معاون فرهنگی دانشگاه آزاد در بخش دیگری از گفتوگو به مفهوم «وحدت ملی» اشاره کرد که در این پیام بهعنوان یک «دارایی راهبردی» مطرح میشود. او گفت که این انسجام نتیجه شرایط بحرانی است و باید بهعنوان یک «نعمت الهی» مورد شکرگزاری قرار گیرد. به عبارت دیگر، انسجام اجتماعی نیازمند «بازتولید مستمر» از طریق کنشهای آگاهانه است.
جهان بین همچنین به شعار سال («اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی») پرداخت و آن را نشانهای از انتقال کانون تقابل از میدان نظامی به میدان اقتصادی دانست. در اینجا، اقتصاد به عنوان «خط مقدم جدید» معرفی میشود و تأکید بر تجربه زیسته مردم بهعنوان منبع شناخت مسائل اقتصادی صورت میگیرد.
این دانشیار دانشگاه تأکید کرد که متن پیام نوروزی، همزمانی میان «زمان مقدس» (مانند رمضان) و «زمان ملی» (نوروز) را بهعنوان فرصتی برای تلفیق «معنویت و حیات اجتماعی» مورد توجه قرار میدهد.
در نهایت، جهان بین به بخش سیاست خارجی پیام اشاره کرد که بر روابط حسنه با همسایگان تأکید دارد. او بر این نکته تأکید کرد که همسایگی نه تنها یک واقعیت جغرافیایی، بلکه بهعنوان یک «سرمایه تمدنی» شناخته میشود.
بهطور کلی، پیام نوروزی ۱۴۰۵ تلاشی برای گذار از «مقاومت انفعالی» به «مقاومت پیشرونده» دانسته میشود، که در آن، مردم در مرکز توجه قرار دارند و انسجام اجتماعی به عنوان یک سرمایه راهبردی معرفی میشود. برای جامعه دانشگاهی نیز این پیام بیانگر اهمیت تبدیل دانشگاه به «کانون تبیین و تقویت الگوی مقاومت» است.
