به گزارش خبرآنلاین و به نقل از دیجیاتو، پژوهشگران به تازگی دریافتهاند که لاروهای مورچهها از فضولات دارکوب تغذیه میکنند، این فضولات شامل تخمهای نوعی کرم نواری به نام Anomotaenia brevis است.
زمانی که این انگل به بدن مورچهها وارد میشود، تغییرات جدی در ساختار آنها بهوجود میآید. مورچههای مبتلا پس از عفونت رنگ خود را از قهوهای تیره به زرد کمرنگ تغییر میدهند و جثه آنها نیز کوچکتر از نرمال باقی میماند. این مورچهها با آزاد کردن فرومونهایی، سایر کارگران را به اشتباه به سمت خود جذب میکنند، بهگونهای که تصور میکنند با ملکه روبرو هستند.
این شباهت شیمیایی موجب میشود که کارگران بهطور کامل از نیازهای مورچه بیمار مراقبت کنند و همۀ منابع کلونی را در اختیار او قرار دهند. مورچه مبتلا نیز بهدلیل این مراقبتها، دیگر مسئولیتی نمیپذیرد و بهندرت از لانه خارج میشود و به این ترتیب نوعی زندگی سلطنتی را تجربه میکند.
این مراقبتها تنها یک مرحله از چرخه بقا برای انگل به حساب میآید. زمانی که دارکوب به لانه حملهور میشود، مورچههای سالم فرار میکنند، اما مورچه مبتلا بهسادگی باقی میماند و طعمهای برای پرنده میشود. با بلعیدهشدن این مورچه، انگل به روده دارکوب منتقل میشود و مراحل زندگی خود را ادامه میدهد.
بهمنظور درک این فرآیند پیچیده، یک مطالعه جدید در ژورنال BMC Genomics منتشر شده است. گروهی از زیستشناسان از دانشگاه یوهانس گوتنبرگ ماینتس در آلمان و دانشگاه ژجیانگ در چین، به بررسی بیان ژن در مغز و بافتهای چربی مورچههای مبتلا و سالم پرداختند. بافت چربی در حشرات نقش کلیدی در تنظیم متابولیسم و عملکرد سیستم ایمنی دارد.
نتایج نشان داد که بیان ژن در بافت چربی ملکهها مشابه مورچههای مبتلا است. این مطالعه نشان میدهد که عفونت نهتنها مورچهها را بیمار میکند بلکه تغییراتی در فیزیولوژی آنها ایجاد میکند که به طول عمر بیشتر و رفتار خاص کارگران مرتبط است.
با این حال، تفاوتهای جالب در مغز مورچههای مبتلا مشاهده شد. شباهتهای موجود در بخشهای دیگر بدن با مغز همخوانی نداشتند؛ بهطوری که مولکولهای سیگنالدهی و گیرندهها در مغز این مورچهها سرکوب شده بودند. این تغییرات میتواند علتی برای کاهش مسئولیتپذیری آنها باشد.
