مهدی رضائی، کارگردان فیلم کوتاه «پدر سنگ»، در گفتگو با خبرگزاریها درباره منبع الهام این اثر گفت: ایده اولیه فیلم از تجربیات شخصی او در زمینه درمان تروما و پژوهش درباره زخمهای دوران کودکی شکل گرفته است. او به این نکته اشاره کرد که بسیاری از انتخابها، ترسها و الگوهای رفتاری ما در بزرگسالی ریشه در سالهای ابتدایی زندگی دارد.
رضائی افزود: سوالی که برای او مطرح شده این بود که اگر ویژگیهای شخصیت و انتخابهای ما در دوران کودکیمان شکل گرفته، چه میزان از آنچه امروز هستیم نتیجه انتخابهای خودمان است و چه میزان به عوامل بیرونی وابسته است؟ او تمایل داشت به جای صحبتکردن در مورد این موضوع، آن را به تصویر بکشد و مخاطبان را با یک شخصیت و موقعیتی آشنا کند که بتوانند زخمهای خود را در آن ببینند. به این ترتیب «پدر سنگ» متولد شد.
وی درباره مرز میان «قربانی» و «مقصر» در این فیلم توضیح داد که این مرز بسیار باریک است. او معتقد است که تقریبا همه انسانها در مقطعی از زندگی خود، قربانی شرایطی بودهاند که تحت کنترل آنها نبوده است. اما مساله از جایی آغاز میشود که فرد قربانی بودن را به هویت خود تبدیل کند و از تلاش برای تغییر خودداری کند.
رضائی خاطرنشان کرد: ممکن است فرد به دلیل زخمهای گذشتهاش رفتارهای نادرستی از خود نشان دهد، اما اینکه آیا او این زخمها را بشناسد و بخواهد آنها را تغییر دهد، به خود او بستگی دارد. در این فیلم، او نمیخواست شخصیت شاهین را صرفاً قربانی یا مقصر معرفی کند، بلکه میخواست او را به عنوان انسانی با زخمهایی نشان دهد که ممکن است دیگران را نیز زخمی کند.
درباره عنوان فیلم، رضائی اظهار داشت: «سنگ» میتواند معانی متفاوتی برای هر مخاطب داشته باشد، از سردی و خشونت گرفته تا زخم و انتقال میراث از نسلی به نسل دیگر. او معتقد است که وقتی یک مفهوم به طور کامل برای مخاطب توضیح داده میشود، بخشی از تجربیات شخصی او نادیده گرفته میشود.
این کارگردان همچنین بیان کرد که هدف او این بوده که همه مخاطبان بتوانند بخشی از خود را در شخصیت شاهین پیدا کنند و به جای صرفا تماشای زندگی او، با زخمها و احساساتش زندگی کنند.
در نهایت، رضائی اشاره کرد که همه ما به نوعی یک کودک درون داریم که تأثیر زیادی بر رفتارها و انتخابهای ما دارد. او با هدف این بود که مخاطب بتواند در سکوتها و زخمهای شاهین، نمایی از زندگی خود را بیابد و در پایان فیلم لحظاتی به تفکر درباره زندگیاش بپردازد.**خبرگزاری: بازتاب آثار روانشناختی در سینما با «پدر سنگ»**
فیلم «پدر سنگ» به کارگردانی تازهکار رضا رضائی، در تلاش است تا زوایای پنهان تأثیر تروماهای دوران کودکی را بر رشد شخصیت انسان در بزرگسالی به تصویر بکشد. این اثر در ژانر ملودرام و با رویکردی اجتماعی، داستان شاهین را روایت میکند؛ مردی که در شرایط دشواری بین یک پدر سختدل و مادری آسیبپذیر بزرگ شده و آثار زخمهای کودکیاش بر زندگی، روابط و هویتش تأثیر گذاشته است.
رضائی در اظهارات پایانی خود به اهمیت ایجاد یک زبان شخصی در سینما اشاره کرد و گفت: «مهم بود که این فیلم شبیه تقلید از آثار دیگران نباشد. من از سینما و فیلمسازان مختلف تأثیر گرفتم، اما هدفم انتقال حسی بود که این فیلم برایم در ذهن و قلبم به وجود آورد.»
شاهین در تلاش برای عدم مشابهت با پدرش، به تدریج خود را در مسیری مشابه میبیند. فیلم در لحظهای سرنوشتساز فرصتی برای شکستن این چرخه فراهم میآورد.
در این پروژه، بازیگران با استعداد نظیر سید احسان قاسمنژاد، علی استوار، ساناز گنجه و مهدی رضایی به ایفای نقش پرداختهاند. این اثر میتواند نقطه عطفی در کارنامه هنری رضائی به شمار آید و به بررسی عمیقتر دغدغههای انسانی بپردازد.
