**اخبار فرهنگی: درگذشت ایرج، نامی ماندگار با تأثیرات تلخ بر هنر ایران**
به گزارش خبردونی، بیش از دو سال پیش، یکی از فعالان فرهنگی در یادداشتی نسبت به خطرات بیتوجهی به هنرمندان هشدار داد. وی در آن متن تاکید کرد که هنر باید در بستر مناسب خود برای مردم نمایان شود و چنانچه هنرمندان مورد غفلت واقع شوند، به روزی خواهد رسید که صدای آنها دیگر شنیده نخواهد شد. اکنون با درگذشت ایرج خواجهامیری، این پیشبینی به تلخترین شکل ممکن به واقعیت پیوسته است.
ایرج، با بیش از دو هزار اثر، بیشتر فعالیتهایش را پیش از انقلاب اسلامی انجام داد و بعد از آن ترجیح داد در وطن خود بماند و در تهران درگذشت. او در برابر محدودیتها و بایکوتهایی که از سوی رسانههای رسمی بر او تحمیل شد، قید مهاجرت را زد و در اندرونی کشور ماند. با این حال، صدای هنری او همچنان تحت فشار باقی ماند.
مسیر تلخ موسیقی در ایران، بین دوگانه «مجاز» و «غیرمجاز» تقسیم شده است، که این وضعیت سبب شد هنرمندان در داخل کشور محبوس شوند، درحالیکه ایرانیان مهاجر به نوعی از شهرت برخوردار شدند. ایرج، که هرگز به خارج نرفت، از دعوت رسمی برای بازگشت به کشور محروم ماند و از این رو، نامش به تدریج به سایه رفت.
از آن زمان که خوانندگانی چون گلپا درگذشتند و دیگر هنرمندان در انزوای ناشی از تحقیر قرار گرفتند، مسئولان فرهنگی در کشور به این نتیجه رسیدند که هنرمندانی که در وطن ماندند نیز ممکن است به سرنوشت مشابهی دچار شوند. این وضعیت سوالاتی جدی درباره آینده هنرمندانی که در خارج از کشور فعالیت دارند، ایجاد میکند.
به تازگی، این موضوع بار دیگر با درگذشت ایرج به بحث داغ فرهنگی تبدیل شده است. بسیاری از هنرمندانی که به وطن خود وفادار ماندهاند، با تضییقهای شدید هنری روبرو هستند و این موضوع تأسف بار هر بار با درگذشت یک چهره محبوب تکرار میشود.
کارشناسان فرهنگی بر این باورند که زمان آن رسیده است که صدای ایرج و کسبوکار فرهنگی او در جامعه طنینانداز شود و نه تنها به موزهها و تاریخچههای گذشته محدود گردد. این در حالی است که امیدها برای هنرمندان معاصر نیز به جهت آزادی هنری کمرنگتر میشود.
