**مستند «سینه ما رکس» در موزه سینما بررسی شد**
به گزارش خبردونی و به نقل از روابط عمومی موزه سینما، به مناسبت سالگرد فاجعه سینما رکس آبادان، مستند «سینه ما رکس» به کارگردانی میترا مهتریان، در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۴۰۵، در سالن فردوس موزه سینما با حضور کارگردان و آنتونیا شرکا، منتقد سینما و مدیریت بهناز شیربانی روزنامهنگار تحلیل و بررسی شد.
بهناز شیربانی در آغاز برنامه اظهار داشت: در فیلم مهتریان، عواطف یک شهر عزادار به وضوح نمایش داده شده است و همه ما، حتی کسانی که در آن حادثه دچار فقدان نشدهاند، احساس همدردی با مردم آبادان را داریم.
میترا مهتریان در توضیح اهداف خود از ساخت این مستند گفت: تمرکز فیلم بر قربانیان فاجعه، چه مستقیم و چه غیرمستقیم، بوده و گرچه مدت زمان فیلم ممکن است برای برخی طولانی به نظر برسد، خانوادههای قربانیان ۴۷ سال است که این زخم را با خود دارند. او به نمونههایی از قربانیان اشاره کرد و توضیح داد که همواره سکوت آنها در این سالها سنگینی کرده است.
وی همچنین به ارتباط خاص مردم آبادان با بهروز وثوقی پرداخت و اظهار کرد: در طول یک سال و نیم تحقیقات خود در آبادان، پیوند عمیق مردم با وثوقی را مشاهده کرده و افزود که او پس از تماشای فیلم، آن را تکان دهنده توصیف کرده است.
آنتونیا شرکا، در ادامه، به نام فیلم اشاره کرده و توضیح داد که مهتریان به طور عمدی واژه «سینما» را به دو قسمت «سینه» و «ما» تقسیم کرده است؛ چرا که سینما با وجود نابودیش، همچنان در سینه مردم زنده است و روایت آن ادامه دارد.
تحلیلهای شرکا نشاندهنده این بود که این مستند به شیوهای دراماتیک، با استفاده از تصاویر آرشیوی و گفتمانهای شخصی، مخاطب را به عمق موضوع میبرد. او همچنین به ابعاد درمانی فیلم اشاره کرد و تأکید کرد که با گرد هم آوردن بازماندگان، این فیلم به بازگویی خاطرات تلخ آنها کمک کرده و به آنها درمان میدهد.
شرکا از هدف مستند برای کشف حقیقت پرده برداشت و بیان کرد که این فیلم صرفاً به توصیف یک جنایت ملی نمیپردازد، بلکه به بررسی زوایای ناگفته حادثه میپردازد و سئوالاتی como اینکه آیا تماشاگران پیش از آتشسوزی جان باخته بودند را نیز مطرح میکند.
میترا مهتریان در مورد شیوه فیلمبرداری گفت که به طور عمده خود فیلمبرداری را انجام داده و از تصاویری با دوربین اُزمو استفاده کرده است. وی در توضیح ایده اولیه ساخت این مستند به یادآوری یک داستان عاشقانه از گذشتهاش در آبادان اشاره کرد که بعدها به دلیل عمق پژوهش، روایت به شکل کنونی شکل گرفت.
در پایان این نشست، حاضران به طرح پرسشاتی درباره ابعاد مختلف مستند پرداختند.
