به گزارش خبردونی، در ادامه تحقیقات پیرامون ارتباط سیاست، جشنوارههای بینالمللی و سینمای زیرزمینی ایران، خبرآنلاین با پرویز جاهد، منتقد سینما، گفتوگویی انجام داده است. در این مصاحبه، به موضوعاتی نظیر سیاسی شدن جشنوارههای جهانی، گرایش این رویدادها به آثار بدون مجوز و زیرزمینی ایرانی، مفهوم سینمای مستقل و تأثیر این فرآیند بر تصویر ایران در سطح بینالمللی پرداخته شده است.
### نقش «زیرزمینی بودن» در جلب توجه
پرویز جاهد اظهار میکند که جشنوارههایی نظیر کن، برلین و ونیز دیگر تنها مکانهایی برای نمایش فیلمها نیستند، بلکه به عرصههایی برای فعالیتهای اجتماعی، موضعگیریهای سیاسی و دیپلماسی فرهنگی تبدیل شدهاند. او به وضعیت سینمای ایران اشاره دارد و میگوید در سالهای اخیر عناوینی مانند «فیلم زیرزمینی»، «فیلم بدون مجوز» و «فیلم توقیفی» خود به عاملی برای جلب نظر جشنوارهها و رسانههای بینالمللی بدل شدهاند.
### توازن میان استقلال هنری و وابستگی
در ادامه، جاهد به تفکیک سینمای مستقل از سینمای باکیفیت میپردازد و یادآور میشود که نداشتن حمایت دولتی به تنهایی نشاندهنده استقلال یک اثر نیست. او بیان میکند که وابستگی به بازار جهانی و سلیقه جشنوارهها نیز میتواند نوعی وابستگی محسوب شود. این منتقد سینما هشدار میدهد که اگر سینمای ایران به طور انحصاری با تصاویری از سرکوب و ناآرامی پرتیکت شود، آنگاه بخشهای دیگر و غنی از واقعیتهای جامعه ایران نادیده گرفته خواهند شد.
متن کامل گفتوگو را میتوانید در **اینجا** مطالعه کنید.
