تماس با ما

به گزارش خبرآنلاین، خبرگزاری میزان اعلام کرد که فیلم «احمد» به طور ویژه به بازنمایی یکی از بحرانی‌ترین لحظات تاریخ معاصر ایران، یعنی زلزله بم و نقش شهید احمد کاظمی در امدادرسانی پرداخته است. این فیلم، ۱۸ ساعت نخست پس از زلزله را به تصویر می‌کشد و نشان‌دهنده نقش کلیدی کاظمی در سامان‌دهی وضعیت اولیه است. انتخاب این زمان محدود، به نظر می‌رسد تصمیمی هوشمندانه باشد، زیرا سینما عموماً در زمان بحران به وِیژه معنا پیدا می‌کند؛ لحظه‌ای که در آن تصمیم‌گیری، اشتباه و اقدام به اوج خود می‌رسد.

#### تمرکز بر قهرمان به جای تجربه انسانی

اما نکته کلیدی فیلم در شیوه روایت آن نهفته است؛ زیرا اثر میان سینما و گزارش تاریخی معلق مانده است. ربیعی سابقه‌ی علاقه‌مندی به سینمای شخصیت‌محور و رویدادمحور را دارد، اما در این کار، تلاش او برای قهرمان‌سازی به وضوح مشهود است. شخصیت اصلی در فیلم، نه به عنوان فردی درگیر در بحران، بلکه به عنوان نماد کارآمدی و ایثار نمایش داده می‌شود. هرچند این رویکرد در چارچوب سینمای یادمانی مفهوم دارد، اما از منظر درام‌نویسی ظرفیت‌های روایت را محدود می‌کند.

#### روایت خطی و فقدان تعلیق

مشکل اصلی فیلم از همین نقطه آغاز می‌شود. این اثر بیشتر به نمایش مدیریت و درستی قهرمان می‌پردازد تا تجربه انسانی بحران. دوربین به جای پرداختن به مردم زیر آوار، به خانواده‌ها و نیروهای سردرگم، عمدتاً بر عملکرد قهرمان تمرکز می‌کند. در واقع، بحران به پس‌زمینه‌ای برای تجلیل کارکرد شخصیت اصلی تبدیل می‌شود و فضای دراماتیک چندلایه‌ای که تنوع واکنش‌های انسانی را به تصویر بکشد، ایجاد نمی‌کند.

#### میزانسن و انسجام بصری کنترل‌شده

از حیث ساختار، فیلم به شکلی خطی و یکنواخت پیش می‌رود. رویدادها به طور متوالی رخ می‌دهند اما به اوج دراماتیک نمی‌رسند. این مسئله ناشی از آن است که روایت به‌طور ضمنی از قابلیت‌های قهرمانش اطمینان دارد. تصمیم‌های او معمولاً صحیح و جهان فیلم به ندرت در برابر او مقاومتی نشان می‌دهد، که این امر باعث کاهش تعلیق، یکی از ارکان اساسی سینما، می‌شود.

#### اهمیت فیلم در بازنمایی قهرمانی غیرجنگی

با این حال، فیلم «احمد» را نمی‌توان به عنوان یک اثر کاملاً ناموفق طبقه‌بندی کرد. اهمیت آن در معرفی الگویی متفاوت از قهرمان در سینمای ایران نهفته است؛ قهرمانی که نه در جنگ، بلکه در دل یک فاجعه انسانی ایفای نقش می‌کند. این انتقال میدان ماجرا، خود به خود ارزشمند است و نشان می‌دهد سینمای ایران می‌تواند به بازنمایی بحران‌های اجتماعی و مدنی نیز توجه کند.

پیوندها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *