به گزارش خبردونی، فیلم «قایقسواری در تهران» با هدف سرگرم کردن مخاطب ساخته شده و در این زمینه موفق عمل کرده است. این اثر سینمایی به عنوان یک گزینه مناسب برای تماشا با خانواده ارائه میشود و به شکلی ملموس، تماشاگران را از فشارهای روزمره دور میکند، بدون آنکه نگران محتوای نامناسب یا شوخیهای بیجا باشند.
طنز این فیلم از نوعی است که به موقعیتها و دیالوگها متکی است و نه به لودگی و ابتذال، که یکی از نقاط قوت آن به شمار میرود. داستان عاشقانهای که فیلم روایت میکند، ساده است اما عمق و پیچیدگی خاص خود را دارد. شخصیتها به گونهای طراحی شدهاند که قابل همذاتپنداری هستند و مخاطب میتواند با انتخابها و تضادهای آنها همدلی کند.
نکته قابل تامل دیگر فیلم، نگاه متعادل آن به جنسیتهاست. در این اثر، سحر دولتشاهی نقشی مستقل و قوی ایفا میکند و به تصویر کشیدن زنان به عنوان قربانیان منفعل را رد میکند. «قایقسواری در تهران» به شکلی تعادل را در روابط زن و مرد حفظ کرده و داستان را بدون برتری یک جنس بر دیگری پیش میبرد.
در کنار روایت عاشقانه، فیلم به مسائل اجتماعی مختلفی نیز اشاره دارد، از جمله مشکلات ازدواجهای نامناسب، ضرورت همسطح بودن زوجین و ناامیدی جوانان از آینده. شخصیت هدیه، بازی شده توسط سحر دولتشاهی، مهندسی است که به جای ماندن در رشته تخصصی خود، به راهاندازی کترینگ غذا پرداخته، و مازیار، با بازی پیمان قاسمخانی، که به آمریکا سفر کرده، به خوبی نشاندهنده تعهد و مسئولیتپذیری است.
با این حال، فیلم به لحاظ ساختاری بینقص نیست و پایانبندی آن نیاز به کار بیشتری دارد. سکانسهای پایانی کمی شتابزده و غیرواقعی به نظر میرسند، اما این نقاط ضعف تجربه کلی تماشا را زیر سوال نمیبرد.
«قایقسواری در تهران» به عنوان یک کمدی عاشقانه، رسالت خود را به خوبی انجام داده و اثری قابل فهم و همدلی است که در شرایطی که کمدیهای سخیف در سینما رایج شدهاند، به عنوان تحولی تازه برای سینمای خانوادهمحور ایران محسوب میشود.











