به گزارش خبرگزاری مهر، مراسم رونمایی از «کتاب کمان» در کافهکتاب سمیه وابسته به حوزه هنری در تاریخ ۲۹ بهمنماه ۱۴۰۴ برگزار شد. در این رویداد، افرادی چون هدایتالله بهبودی، پژوهشگر و تاریخنگار، محبوبه عزیزی، گردآورنده یادداشتهای کتاب، کوروش پارسانژاد، طراح نشریه کمان و برخی دیگر از فعالان این نشریه به بیان نظرات خود پرداختند.
در ابتدای برنامه، مهدی شیخصراف، معاون ترویج و تبلیغ انتشارات سوره مهر، به بیان تجربیات خود در برنامههای گفتوگومحور پرداخت و اشارهای به کتاب بهبودی داشت که در سالهای گذشته خوانده است. او توضیح داد که در کتاب اشارهای به شماره تلفن نشریه کمان وجود دارد که کنجکاویاش را برانگیخته است. شیخصراف با تماس با این شماره دریافت که پس از تعطیلی نشریه، این شماره به یک پیتزافروشی فروخته شده است.
وی همچنین در ادامه گفت که یادداشتنگاری روزانه ارزشهای خود را پس از گذشت زمان نشان میدهد و به اهمیت این یادداشتها اشاره کرد که ممکن است در بعضی مواقع حتی از نظر حساسیتهای اجتماعی قابل انتشار نباشند.
هدایتالله بهبودی در بخشی از مراسم به یاد مرحوم احد گودرزیانی، پژوهشگر جنگ، پرداخت و از اهمیت او در تیم نشریه کمان سخن گفت. بهبودی ابراز امیدواری کرد که خانواده مرحوم گودرزیانی هم در مراسم حاضر شوند و اهمیت کارهای وی را در طول سالها مورد اشاره قرار داد.
محبوبه عزیزی، گردآورنده یادداشتها، در ادامه مراسم توضیحاتی درباره چگونگی جمعآوری یادداشتهای بهبودی ارائه داد و گفت که این یادداشتها به طور خاص تصویر کاملی از نشریه کمان را به تصویر میکشد. او ابراز کرد که از آنجایی که این نشریه علیرغم تعطیلیاش همچنان ابراز علاقه زیادی از سوی دانشجویان و علاقهمندان را دریافت میکند، این یادداشتها میتواند به عنوان منبع مهمی مورد استفاده قرار بگیرد.نشریه «کمان» در دوران خود با چالشهای فراوانی روبرو بود و به نظر میرسد که این دشواریها در پشتصحنه آن، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این نشریه با ارائه ادبیات تازه و شیرین درباره جنگ و انقلاب، بهویژه در زمینه طراحی و گرافیک، موفق به جلب توجه مخاطبان شد. تنوع موضوعات و نحوهٔ چیدمان مطالب، از ویژگیهای بارز آن به شمار میرود.
هدایتالله بهبودی، گردآورنده یادداشتهای این نشریه، به شناسایی و پرورش نویسندگان مستعد، حتی از شهرستانها، اشاره کرد و گفت که بسیاری از آنان اکنون به نامهای معروفی تبدیل شدهاند. او همچنین بر این نکته تأکید کرد که تیم «کمان» نشان داد که با اراده و اعتقاد به کار، میتوان با وجود کمبود امکانات، موفقیت را تجربه کرد. یادداشتهای بهبودی، به بیان او، خواندنی و لذتبخش هستند و از اعتماد تیم به او قدردانی کرد.
بهبودی در ادامه، به سوابق مطبوعاتی خود در روزنامه جمهوری اسلامی و راهاندازی فصلنامه «کتاب مقاومت» اشاره کرد و توضیح داد که امتیاز نشریه «کمان» را در سال ۱۳۷۵ بهدست آوردند و تا هشت سال آن را ادامه دادند. وی به چالشهای مالی و نیاز به تأمین معاش نیز اشاره کرد و گفت که احساس میکردند نگران تکرار مطالب هستند.
وی افزود که فعالیتهای نشریه عمدتاً داوطلبانه بوده است و از جمله اتفاقات جالب، حضور افرادی بود که آماده بودند نشریه را در نماز جمعه بفروشند. این همکاریها کمک شایانی به بقای «کمان» کرد.
مسعود انصاری، یکی از فعالان نشریه، به خاطرگیری توجه خود به «کمان» در کیوسکهای روزنامهفروشی اشاره کرد و گفت که این نشریه در بیان فضایی خاص از جنگ و انقلاب، متفاوت از سایر نشریات عمل کرد. او همچنین تأثیر «کمان» بر نویسندگیاش و آشناییاش با شخصیتهای مهم نظیر حاج قاسم سلیمانی را ذکر کرد.
هدایتالله بهبودی همچنین به کوروش پارسانژاد، طراح نشریه، اشاره کرد و گفت که «کمان» از نظر طراحی و گرافیک، دارای ویژگیهای خاصی است که به فضای آزمایش ایدههای نو مدیون است. پارسانژاد نیز به همکاری با دوستان خوب و تأثیر این افراد در کارهایشان اشاره کرد و تأکید کرد که این نشریه تجربهای جدید و متفاوت بوده است.### تجربه شغلی موفق در نشریه کمان
به گفته یکی از طراحان نشریه کمان، این دوره به عنوان یکی از بهترین تجربیات شغلی او شناخته میشود. او در این نشریه، که به طراحی جلد کتاب شهرت داشت، با سرهنگی و بهبودی همکاری کرده و توانسته است در فضایی خلاق و غیررقابتی فعالیت کند. این طراح اشاره کرد که کمان جایی برای فعالیتهای قلبی و هنری او بود و به مدت هشت سال، هر دو هفته یک بار طراحی میکرد.
او همچنین به این نکته اشاره کرد که در دوران اوج نشریات، کمان توانسته است بهطور منظم و بدون تأخیر ۲۰۰ شماره منتشر کند، در حالی که برخی از نشریات خصوصی در آن زمان با تأخیرهای قابل توجهی مواجه بودند. این تجربه برای او یک خاطره مثبت بهجا گذاشته و هیچ چالشی در این مدت ذهن او را مشغول نکرده است.
وی گفت: «وقتی به شماره دویست رسیدیم، این احساس در من ایجاد شد که میتوانیم دویست شماره دیگر نیز منتشر کنیم و تجربیات جدیدی را کسب کنیم، اما متأسفانه نشریه کمان به زندگی خود ادامه نداد.»
در ادامه، پارسانژاد به سیر شکلگیری هویت بصری این نشریه پرداخت و گفت: «کمان» مجلهای با طراحی دو رنگ بوده و رنگهای خاصی مانند سبز زیتونی و قرمز متمایل به آجری در شمارههای مختلف آن به چشم میخورد. او معتقد است که سلیقهها و تجربیات پیشینش تأثیر زیادی در طراحی مجله داشته است. طراحیهای استفاده شده در کمان به موضوعاتی مانند جنگ و عناصر بصری مرتبط با یونیفرمها اشاره دارد و او این عناصر را بهتدریج در کمان بسط داده و کامل کرده است. او تصریح کرد که هیچگاه بهطور هدفمند برای جذب مخاطب تلاش نکرد، بلکه بر احساسات درونی خود تمرکز کرده و با آزادی خلاقانه، ایدههایش را به نمایش گذاشته است.
