به گزارش خبرگزاری ایسنا، غلامرضا ارژنگ، پژوهشگر و نویسنده کتابهای مربوط به دستور زبان فارسی و آیین نگارش، در تاریخ دوم آذرماه ۱۳۱۵ در قم به دنیا آمد.
وی از سال ۱۳۳۲ به عنوان معلم در قم فعالیت خود را آغاز کرد و در سال ۱۳۴۲ به تهران منتقل شد. ارژنگ تا سال ۱۳۵۰ در دبیرستانهای مختلف تهران از جمله پهلوی و امیرکبیر به تدریس مشغول بود. سپس تا سال ۱۳۵۹ در مرکز تحقیقات و برنامهریزی درسی و سازمان کتابهای درسی فعالیت کرد و در این دوران کتابهای آموزشی دستور زبان فارسی و آیین نگارش را با استفاده از روشهای نوین نگارش کرد. همچنین در سال ۱۳۵۲، تغییر نحوه نوشتن کلمات مرکب به شیوه منفصل را به کتابهای درسی اضافه کرد.
بعد از بازنشستگی در سال ۱۳۵۹، ارژنگ به تدریس در مدارس عالی و به عنوان استاد در وزارت درمان و آموزش پزشکی و دانشگاههای آزاد ادامه داد و تا سال ۱۳۸۵ در زمینههای مختلف زبان فارسی فعالیت کرد.
از سال ۱۳۹۰، وی همکاری خود را با فرهنگستان زبان و ادب فارسی آغاز کرد و در تاليف فرهنگ جامع زبان فارسی مشارکت داشت. وظایف او شامل تنظیم تعاریف اصطلاحات دستوری و ویرایش نهایی جلد اول این فرهنگ بود.
آثار ارژنگ شامل کتابهای متعددی در زمینههای مختلف زبان و ادب فارسی است، که از میان آنها میتوان به «دستور زبان فارسی»، «نگارش و سخنوری» و «شیوهنامهٔ رسمالخط فارسی» اشاره کرد.
اکبر ایرانی، مدیرعامل موسسه میراث مکتوب، در پیامی به مناسبت درگذشت این استاد برجسته ضمن ابراز تاسف، به تأثیرات ماندگار او در آموزش زبان فارسی اشاره کرد و خاطرنشان کرد که آثار او تأثیر زیادی بر آموزش نسلهای مختلف دانشآموزان داشته است.
