به گزارش خبرگزاریها، آمارهای مربوط به تورم نشان میدهد که در چهار سال پایانی تا سال ۱۴۰۰، تورم سالانه وسایل نقلیه به حدود ۶۶ درصد رسیده است، در حالی که میانگین تورم سالانه در این مدت حدود ۴۰ درصد بوده است.
مطالعات نشان میدهد که درصد خانوارهایی که موفق به خرید خودروی دستاول شدهاند، از ۲.۳ درصد در سال ۱۳۹۰ به ۰.۴۴ درصد در سال ۱۴۰۳ کاهش یافته و این امر نشاندهنده افت ۸۰ درصدی در سرانه خرید خودرو است.
انجمن قطعهسازان نیز اعلام کرده است که از سال ۱۳۹۷ و همزمان با افزایش تحریمها و نوسانات ارزی، قیمت کارخانهای خودرو بیش از ۲۵ برابر افزایش یافته است.
نوسانات ارزی تأثیر مستقیمی بر قیمت خودروها داشته است. به عنوان مثال، پس از افزایش ۵۰ درصدی قیمت محصولات ایرانخودرو، میانگین قیمت خودروها به بالای ۲ میلیارد تومان رسید که خرید آن برای خانوادهها بسیار دشوار شده است.
به عنوان مثال، پیشپرداخت ۳۰ درصدی برای خرید یک خودروی ۲ میلیاردی حدود ۶۰۰ میلیون تومان است، رقمی که در سال گذشته به قیمت یک خودروی صفر میارزید.
در نظر گرفتن حقوق ۲۰ تا ۳۰ میلیون تومانی کارگران نشان میدهد که برای خرید یک خودروی داخلی ۲ میلیاردی، کارگران باید نزدیک به ۱۰۰ ماه حقوق خود را پسانداز کنند.
افزایش قیمت کارخانهای خودروها باعث کاهش صفهای تقاضا و ثبتنام در طرحهای فروش ویژه شده است. در آخرین قرعهکشی طرح فروش محصولات ایرانخودرو، ۸۶۱هزار و ۲۸۵ نفر ثبتنام کردند که این رقم نشاندهنده افت بیش از ۴۹ درصدی نسبت به دوره قبل است.
اگرچه به نظر میرسد اختلاف قیمت بین کارخانه و بازار کاهش یافته، اما در برخی مدلها همچنان فاصله قیمتی قابل توجهی وجود دارد. به عنوان نمونه، فروش سورن TU5P در مرداد ماه به قیمت ۲.۲ میلیارد تومان در بازار و ۱.۸۷ میلیارد تومان در کارخانه در حالی که اختلاف قیمتی حدود ۳۳۰ میلیون تومان وجود دارد.
