**تحلیل وضعیت سلامت دهان و دندان در کشور: نیاز به گامهای مؤثر**
به گزارش خبرنگار خبرگزاری مهر، وضعیت سلامت دهان و دندان یکی از مسائلی است که سالها در نظام بهداشت و درمان کشور به حاشیه رفته و سهم مهمی در سلامت عمومی مردم دارد. مردم کشور به دلیل عدم برنامهریزی صحیح در این حوزه به کاهش کیفیت خدمات و هزینههای سنگین درمانی دچار شدهاند. نارضایتی قابل توجه ناشی از دسترسی دشوار به این خدمات، به ویژه در مناطق محروم، زنگ خطری برای نیاز به یک نظام ارائه خدمات سلامت دهان به شمار میرود.
بسیاری از مشکلات کنونی در حوزه سلامت دهان و دندان به فقدان یک لایه مهم در نظام خدمات بهداشتی مرتبط است. در کشورهای دیگر، این لایه از طریق نیروهای میانی سلامت به ارائه خدمات پیشگیرانه کمک میکند و از بروز بیماریهای جدی جلوگیری مینماید.
**چالشهای موجود در حوزه بهداشت دهان و دندان**
در ایران، تصویب قانونی در اوایل دهه ۶۰ برای تربیت بهداشتکاران دهان و دندان نشاندهنده شناسایی نیاز به این نیروهاست. این قانون به وزارت بهداشت مأموریت داد تا به گسترش خدمات بهداشتی و درمانی در مناطق روستایی و محروم بپردازد. هدف از این قانون، ارتقاء سلامت دهان و دندان مردم و دسترسی عادلانه به خدمات بهداشتی بود.
با این حال، اجرای کامل این قانون در سه دهه گذشته موفق نبوده و تأثیر آن در عدم دسترسی به خدمات بهداشتی نمایان است. شبکه بهداشت کشور با کمبود نیروی متخصص در این زمینه مواجه است که این نقص باعث افزایش بیماریهای دهان و دندان و در پی آن، نیاز به درمانهای پرهزینه شده است.
**خواست خدمترسانی عادلانه**
عدم وجود نیروهای حدواسط در ساختار شبکه بهداشت، به ویژه در حوزه سلامت دهان و دندان، باعث شده مردم معمولاً زمانی به خدمات دندانپزشکی مراجعه کنند که بیماریها از حالت پیشگیری خارج شده و درمانهای جدیتر لازم است. این در حالی است که با مداخلات ساده هم میتوان بسیاری از مشکلات دهان و دندان را پیشگیری کرد.
اجرای قانون تربیت بهداشتکاران دهان و دندان میتواند به عنوان رویکردی بهبوددهنده برای خلأ موجود محسوب شود. اما این قدم زمانی موفق خواهد بود که با برنامهریزی مدون و نظارت دقیق همراه شود.
**آیا وزارت بهداشت تغییراتی ایجاد خواهد کرد؟**
وزیر بهداشت بر اهمیت اجرای این قانون و آغاز فعالیتها جهت تربیت بهداشتکاران تأکید کرده است. این اقدام میتواند فرصتی برای فراهم کردن زیرساختهای آموزشی و پذیرش دانشجویان جدید باشد که به تحقق این نیاز در مناطق دشواری کمک کند.
مردم سالهاست که از کمبود خدمات پایه سلامت دهان رنج میبرند و پرکردن این شکاف نیازمند تصمیمی کلیدی است که عدالت در سلامت را هدفگذاری نماید. اجرایی شدن قانونی که بیش از سه دهه در انتظار تحقق مانده، میتواند به سلامت دهان و دندان کمک شایانی کند و آن را از یک خدمت پرهزینه و دیرهنگام به یک بخشی واقعی از نظام مراقبتهای اولیه سلامت تبدیل کند.
