به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مدیسن نت، تحقیقات جدید نشان میدهد که سلامت مادر در دوران بارداری میتواند تأثیر قابل توجهی بر احتمال ابتلا به اختلال بیشفعالی در کودکان داشته باشد. عواملی نظیر عفونت، دیابت، سیگار کشیدن و استرس در دوران بارداری ممکن است خطر ابتلا به این اختلال را افزایش دهند.
با این حال، پژوهشگران دریافتهاند که برقراری رابطهای گرم و پاسخگو بین والدین و نوزادان در سالهای اولیه زندگی میتواند این خطر را کاهش دهد. «هانا گوستافسون»، محقق ارشد و استاد روانپزشکی در دانشگاه بهداشت و علوم اورگن، تصریح کرد که این تحقیقات نشان میدهد علاوه بر عوامل ژنتیکی، محیط اولیه نیز نقش مهمی در بروز اختلالات رفتاری دارد.
او در این زمینه گفت که رشد مغز جنین و خطر ابتلا به بیشفعالی تحت تأثیر شرایط پیش از تولد قرار دارد، اما این فرایند پس از تولد نیز ادامه دارد و تحت تأثیر تجربیات زندگی، روابط خانوادگی و اجتماعی شکل میگیرد.
در ادامه این مطالعه، پژوهشگران بیش از ۳۰۰ زن باردار و فرزندانشان را زیر نظر داشتند. آنها با اندازهگیری التهاب مادران در اواسط بارداری و سپس بررسی تعاملات بین مادر و کودک در ۶ ماهگی و ارزیابی علائم بیشفعالی در ۳ سالگی، دادههای خود را جمعآوری کردند. نتایج نشان داد که التهاب بالاتر در دوران بارداری با افزایش علائم اختلال بیشفعالی در سنین کودکی مرتبط است.
علاوه بر این، پژوهشها مشخص کردند که علائم اختلال بیشفعالی در کودکانی که با سطوح پایینتری از توجه و حساسیت والدین مواجه بودند، بیشتر بروز میکرد. نمونههایی از مراقبت حساس شامل صرف زمان برای بازی با کودک، پاسخگویی سریع به صحبتهای آنها، گفتوگو با لحنی ملایم و ارتباط غیرکلامی مانند لبخند زدن است.
گوستافسون تأکید کرد که تعاملات کوچک و momentos عاطفی با فرزند تأثیر عمیق و مادامالعمری بر رشد آنها دارد. محققان در آینده قصد دارند مداخلاتی مانند مکملهای اسید چرب و تکنیکهای مدیتیشن برای کاهش التهاب در دوران بارداری را مورد بررسی قرار دهند.
