**بررسی تأثیر فعالیت بدنی بر استرس مزمن در بزرگسالان**
محققان هشدار میدهند که بزرگسالان میانسال که به طور مداوم حداقل سطح فعالیت بدنی مورد نیاز را رعایت نمیکنند، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به استرس مزمن قرار داشته باشند. این نتایج در یک مطالعه جدید که به رهبری مایجا کورپیساری، محقق دکترای سلامت جمعیت در دانشگاه اولو فنلاند، انجام شده، به دست آمده است. کورپیساری اظهار داشت: «این تحقیق نشان میدهد که فعالیت بدنی نه تنها در مراحل خاصی از زندگی اهمیت دارد، بلکه داشتن برنامه منظم ورزشی در سنین بزرگسالی میتواند به بدن کمک کند تا از آثار منفی استرس طولانی مدت محافظت کند.»
در این مطالعه، محققان با پیگیری بیش از ۳۳۰۰ بزرگسال فنلاندی در رده سنی ۳۱ تا ۴۶ سال، دادههای فعالیت بدنی آنها را با راهنماییهای سازمان جهانی بهداشت که حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت متوسط تا شدید را در هفته توصیه میکند، مقایسه کردند. فعالیتهای متوسط شامل پیادهروی سریع و دوچرخهسواری آهسته و فعالیتهای شدیدتر شامل دویدن و کلاسهای ورزشی است.
نتایج نشان داد افرادی که از اوایل بزرگسالی فعالیت بدنی کمی داشتند، تا میانسالی ۱۸ درصد بیشتر در معرض ناراحتیهای استرس قرار دارند. همچنین، افرادی که فعالیتشان از اوایل جوانی تا میانسالی کاهش یافته، ۱۰ درصد بیشتر در معرض این خطر هستند. در مقابل، افرادی که همچنان فعال باقی ماندهاند، به طور قابل توجهی با سطح پایینتری از استرس مواجه بودند.
کورپیساری تأکید میکند که اهمیت فعالیت بدنی در هر دو مرحله جوانی و بزرگسالی بر بار استرس تأثیر دارد و فعالیت منظم در بزرگسالی میتواند به بدن کمک کند تا با استرس به شکل بهتری مواجه شود. با این حال، محققان بر لزوم انجام مطالعات بیشتر برای شناخت دقیقتر چگونگی تأثیر فعالیت بدنی بر کاهش استرس تأکید کردند.
