### تأثیر ژنتیک بر طول عمر: نتیجه یک مطالعه جدید
تحقیقات اخیر منتشر شده در هلث دی نیوز نشان میدهد که ژنتیک میتواند تا ۵۵ درصد از طول عمر یک فرد را تعیین کند. این رقم بهطور قابل توجهی بالاتر از پیشبینیهای قبلی است که رقمهایی بین ۶ تا ۳۳ درصد را مطرح کرده بودند.
محققان این مطالعه با تکیه بر دادههای به دست آمده از دوقلوها و تفکیک مرگ و میرهای ناشی از عوامل خارجی مانند تصادفات و عفونتها، موفق شدند تصویری واضحتر از تأثیر ژنتیک بر طول عمر ارائه دهند. به گفته «بن شنهار»، نویسنده اصلی این تحقیق، این عدد بهطور تصادفی بهدست نیامده است و در بررسیهای مربوط به دوقلوها در سایر زمینهها نیز رقمهای مشابهی پیدا میشود.
«مورتن شیبای-نادسن»، یکی از متخصصان حاضر در این تحقیق، اشاره کرد که با حذف تأثیر عوامل خارجی، بهتر میتوان به درک پیری پرداخت. وی اضافه کرد که ژنتیک بهطور طبیعی محدودیتی برای طول عمر افراد بهوجود میآورد.
دکتر «اریک وردین»، مدیر موسسه تحقیقات پیری باک در کالیفرنیا، تأکید کرد که برخی از مرگها که بهعنوان «خارجی» شناخته میشوند، مانند مرگهای ناشی از عفونتها ممکن است تحت تأثیر عوامل ژنتیکی قرار داشته باشند. او توضیح داد که ژنها در نحوه واکنش بدن به عفونتها نقش مهمی دارند.
تحقیقات همچنین نشان میدهند که افراد بالای ۱۰۰ سال معمولاً دارای ژنهای خاصی هستند که خطر بیماریهای مزمن را کاهش میدهند. شنهار افزود که این افراد بهطور میانگین دارای ژنهای محافظی هستند که از آسیبهای ناشی از پیری جلوگیری میکنند.
تاکنون تعداد محدودی از ژنها مانند FOXO۳، APOE و SIRT۶ با طول عمر مرتبط شدهاند. اما به عقیده محققان، طول عمر به احتمال زیاد نتیجه تعامل چندین ژن است.
با این حال، محققان بر اهمیت سبک زندگی نیز تأکید کردند. شنهار خاطرنشان کرد که اگرچه ژنتیک حدود ۵۵ درصد از طول عمر را توضیح میدهد، ۴۵ درصد باقیمانده تحت تأثیر عواملی مانند رژیم غذایی و ورزش قرار دارد. لذا، بهگفته وی، سبک زندگی همچنان موضوعی حیاتی در تعیین طول عمر است.
