در یک نشست علمی تحت عنوان «بررسی توازن دیپلماسی و میدان در بزنگاههای تاریخ معاصر ایران»، علی بیگدلی، استاد تاریخ و کارشناس مسائل بینالملل، به بحث درباره تأثیر جنگ جهانی اول بر ایران پرداخت. او در پاسخ به سؤالی درباره قرارداد ۱۹۱۹ اظهار داشت که اگر این قرارداد به امضا میرسید، احتمال کودتای رضاخان کاهش مییافت.
بیگدلی تأکید کرد که در صورت تحقق قرارداد ۱۹۱۹ و کنترل دو بخش کلیدی نظامی و مالی ایران توسط انگلیسها، نیازی به روی کار آمدن رضاخان برای حفظ منافع آنان و مقابله با کمونیستها نبود. او همچنین به اهمیت این نکته تاریخی اشاره کرد و گفت که تاریخ همیشه تحت تأثیر روابط علت و معلول قرار دارد. به عقیده او، عدم امضای آن قرارداد، به ظهور رضاخان و پیامدهای بعدیاش، مانند تغییرات دوران جنگ جهانی دوم، انجامید.
او افزود که پس از ناکامی در امضای این قرارداد، انگلیسیها به راهکار کودتا روی آوردند که با موفقیت مواجه شد و منجر به قدرت گرفتن رضاخان شد. بیگدلی در ادامه به ناپایداریهای سیاسی آن دوره اشاره کرد و گفت که این ناپایداریها، بستر مناسبی برای ظهور افراد جدید در قدرت فراهم کرد. او به مثالی از میرزا کوچکخان اشاره کرد که با وجود جایگاه سادهاش، به یکی از چهرههای سیاسی تبدیل شد و گروههای چپگرا به سازمان او پیوستند و بدین ترتیب جمهوری دموکراتیک گیلان شکل گرفت.
فرجام کار او نیز به دلیل سادهلوحیاش به یک سرنوشت تلخ انجامید.
