قاتل با پیش‌بند چرمی چگونه شناسایی شد؟

به گزارش پایگاه خبری، در سال ۱۸۸۸، یک قاتل زنجیره‌ای مرموز، به نام «جک قاتل»، ساکنان منطقه «وایت‌چپل» در «ایست‌اِند» لندن را به شدت ترساند. این قاتل به پنج زن قربانی حمله کرد و با اینکه برخی پژوهشگران بر این باورند که تعداد قربانیان او بیشتر از این تعداد بوده، اما اکثر محققان او را به همین پنج مورد محدود می‌دانند. این جنایات علاوه بر ایجاد ترس گسترده، شرایط نامساعد و فساد اجتماعی را در جامعه ویکتوریایی به نمایش گذاشت. بررسی این قتل‌ها یکی از پرمناقشه‌ترین موضوعات در تاریخ جنایی است و هنوز هم به‌صورت کامل حل نشده باقی مانده است. افسران پلیس، مورخان و حتی علاقه‌مندان به مباحث جنایی، مظنونان مختلفی را نشان داده‌اند، ولی هیچ‌کس به‌طور قطعی به عنوان عامل شناخته نشده است.

از ۳۱ اوت تا ۹ نوامبر ۱۸۸۸، پنج زن در «ایست‌اِند» لندن به طرز وحشتناکی به قتل رسیدند. پلیس بر این باور بود که یک فرد واحد مسئول این جنایات است. این پنج قربانی که به «پنج قربانی اصلی» معروف شدند، به طور مشابه و به طرزی فجیع کشته شدند. سبک زندگی مشترک این زنان که شامل اعتیاد به الکل و تن‌فروشی بود، آنها را در معرض خطر قرار داد.

این قاتل ابتدا به عنوان «پیش‌بند چرمی» شناخته می‌شد. لقب «جک قاتل» پس از ارسال نامه‌ای به یک روزنامه لندن، که در آن نویسنده خود را به عنوان قاتل معرفی کرده بود، بر او نهاد شد. اگرچه پلیس بر این باور بود که این نامه جعلی است، اما لقب «جک قاتل» به محبوبیت جهانی دست پیدا کرد. یک نامه دیگر نیز با امضای «از جهنم» ارسال شد که در آن نیمه‌ای از کلیه یکی از قربانیان قرار داشت. این پرونده هرگز بسته نشد و فهرست مظنونان همچنان در حال افزایش است.

یکی از مظنونانی که در این پرونده مطرح شده، آرون کوزمینسکی، مهاجر لهستانی‌تبار متولد ۱۸۶۵ است. او در دهه ۱۸۸۰ به انگلستان آمد و سابقه‌ای مبهم از شغل آرایشگری دارد. عیوب روانی وی که به اسکیزوفرنی پارانوئید نسبت داده می‌شود، منجر به بستری شدنش در آسایشگاه‌ها گردید. با این حال، هیچگونه مستندات معتبری از رفتارهای خشونت‌آمیز او در هیچ یک از این زمان‌ها وجود ندارد و دلیل مظنونیت او هنوز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.**احتمال گناهکاری کوزمینسکی و شواهد موجود**

در حالی که شواهد کافی برای محکومیت قطعی آرون کوزمینسکی، مظنون مورد نظر در پرونده‌ای جنایی، وجود ندارد، سرکلانتر سوانسون، یکی از بازرسان ارشد این پرونده، به شدت به گناهکار بودن او باور داشت. سر مِلَوین مک‌ناتن، معاون رئیس پلیس، در یادداشت‌های خود به نفرت کوزمینسکی از زنان و تمایل او به قتل اشاره کرده است.

مهم‌ترین مدرکی که علیه کوزمینسکی ارائه شده، شالی است که به خون و مایع منی آغشته بوده و از یکی از صحنه‌های قتل جمع‌آوری شده است. این شال در نهایت به خانواده قربانی بازگردانده شد و در سال ۲۰۱۳ در یک حراجی فروخته شد. نویسنده‌ای به نام راسل ادواردز این شال را خرید و آزمایش‌های DNA بر روی آن انجام داد که نشان داد DNA موجود با نوادگان قربانی و همچنین آرون کوزمینسکی مطابقت دارد. اما برخی منتقدان معتقدند که به دلیل نحوه نگهداری این شال، اعتبار آن زیر سوال است و این شال در حقیقت در میان لوازم شخصی قربانی پیدا شده است. آرون کوزمینسکی در سال ۱۹۱۹ در یک تیمارستان درگذشت.

—

**اچ. اچ. هولمز؛ یکی از نخستین قاتلان زنجیره‌ای آمریکا**

هرمن وبستر مادجت، مشهور به اچ. اچ. هولمز، بی‌تردید یکی از بدنام‌ترین قاتلان زنجیره‌ای تاریخ آمریکاست. او در شیکاگو دست به جنایات گسترده‌ای زد و تعداد قربانیان خود را بین ۲۰ تا ۲۰۰ نفر تخمین می‌زنند که بیشتر آنها در خانه‌ای که به طور خاص برای قتل ساخته بود، به قتل رسیدند.

هولمز پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده پزشکی در میشیگان در سال ۱۸۸۴ و انتقال به شیکاگو، به عنوان داروساز شروع به کار کرد و در همین حین، ساخت “قلعه قتل” خود را آغاز کرد؛ مکانی که به عنوان جاذبه‌ای برای مسافران تبلیغ می‌کرد. تعداد زیادی از افرادی که به این هتل می‌آمدند، هرگز پیدا نشدند.

در سال ۱۸۹۳، به‌دنبال برگزاری نمایشگاه کلمبیایی در شیکاگو، فعالیت‌های جنایی هولمز به اوج رسید، زیرا این رویداد تعداد زیادی بازدیدکننده را به این شهر جلب کرد. هولمز در نهایت در سال ۱۸۹۴ دستگیر و به دار آویخته شد.

پرسش اینجاست که آیا هولمز سفرهایی به انگلستان داشته و ردپای جنایات خود را در آنجا نیز گسترش داده است؟ جف مادجت، نوه هولمز، به تحقیقات گسترده‌ای در این زمینه پرداخته و به نمونه‌هایی از دست‌نوشته‌ها اشاره کرده که به عقیده او، ارتباط بین هولمز و جک قاتل را ثابت می‌کند. این نظریه‌ها به انتشار کتاب‌ها و ساخت یک مجموعه تلویزیونی با عنوان “قاتل آمریکایی” (۲۰۱۷) منجر شده است.فرانسیس تامبلتی، یکی دیگر از نامزدهای احتمالی برای عنوان «جک قاتل»، تحت بررسی قرار دارد. یکی از افسران پلیس نام وی را به عنوان فردی که نیازمند تحقیق است، به بازرسان معرفی کرد. اما زمانی که تیم تحقیقاتی قصد بررسی او را داشت، تامبلتی در حال بازگشت به ایالات متحده بود. در تاریخ ۷ نوامبر ۱۸۸۸ (معادل ۱۷ آبان ۱۲۶۷) او در لندن به دلیل نقض قوانین اخلاقی و در ارتباط با «تعدادی از مردان» بازداشت شد. باوجود اینکه وی موفق به فرار از قرار وثیقه شد، رسانه‌های آمریکایی به سرعت متوجه شدند که او می‌تواند مظنون اصلی پرونده «جک قاتل» باشد و به این ترتیب مدتی تحت مراقبت قرار گرفت. ابهام‌هایی پیرامون این موضوع وجود دارد که آیا تامبلتی به دلیل اتهام‌های اخلاقی خود فرار کرده است یا قضیه پیچیده‌تری در کار بوده است.

علاقه تامبلتی به جمع‌آوری اعضای بدن انسان، گمانه‌زنی‌ها درباره ارتباط او با قتل‌های «جک قاتل» را تشدید کرده است. او به‌ویژه به جمع‌آوری رحم زنان علاقه داشت، اما هیچ سندی مبنی بر اینکه وی به‌واقع به منطقه وایت‌چپل سفر کرده باشد یا رفتار خشونت‌آمیزی از خود نشان داده باشد، در دسترس نیست.

یکی دیگر از شخصیت‌های بارز در این پرونده، شاهزاده آلبرت ویکتور کریستین ادوارد، معروف به «اِدی» است. او نوه ملکه ویکتوریای بزرگ و فرزند شاهزاده آلبرت ادوارد، معروف به پادشاه ادوارد هفتم، بود. اِدی به دلیل مشکلات شنوایی و شایعاتی پیرامون ناتوانی‌های یادگیری‌اش معروف است. او در صورت ازدست‌ندادن جانش به‌دلیل بیماری در سال ۱۸۹۲، احتمالاً در آینده پادشاهی انگلستان را به عهده می‌گرفت. در طول زندگی‌اش، او از رسوایی‌های بزرگ به دور بود، اما در سال ۱۹۶۲ و در کتابی، نامش برای نخستین بار به عنوان یکی از مظنونان به جنایات «جک قاتل» مطرح شد.

تعدادی از نظریه‌ها به ارتباط اِدی با جک قاتل اشاره دارند. برخی از حامیان این نظریه بیان می‌کنند که این فرد به بیماری سفلیس مبتلا بوده که تأثیر زیادی بر وضعیت روانی او گذاشته و ممکن است باعث بروز رفتارهای جنایتکارانه‌اش شده باشد. به علاوه، عده‌ای از محققان معتقدند که قتل‌ها پس از آنکه یک روسپی متوجه بارداری از شاهزاده شد اتفاق افتاده و باعث قتل او و افرادی که از این رابطه مطلع بودند، گردید. با این حال، اثبات ارتباط اِدی با این جنایات کار دشواری است؛ چرا که او در زمان وقوع قتل‌ها در لندن حضور نداشته و شواهد معتبری هم از این فرضیات موجود نیست.

۵. مری پیرسی

در میان فهرست مظنونان مرتبط با «جک قاتل»، نام یک زن نیز به چشم می‌خورد. مری الینور پیرسی، که با نام خانوادگی ویلر در سال ۱۸۶۶ به دنیا آمد، در ۱۴ سالگی پدرش را به دلیل قتل یک کشاورز محلی از دست داد و متأسفانه خودش نیز در یک دهه آینده به سرنوشتی مشابه دچار شد.

مری هرگز ازدواج نکرد، اما رابطه‌ای طولانی‌مدت با فردی به نام جان پیرسی داشت و نام خانوادگی او را برگزید. او همچنین با مرد دیگری به نام فرانک هاگ نیز در ارتباط بود و به شدت نسبت به همسر او، فیبی، حسادت می‌ورزید. این حسادت منجر به برنامه‌ریزی برای قتل فیبی و همچنین فرانک و دختر کوچکش شد. پس از کشف اجساد، توجهات به سرعت به سمت مری جلب شد چرا که او در روابط پنهان خود احتیاط کافی را نداشته است.

بازرسی از خانه‌اش نشان داد که سلاح‌های قتل و لباس‌های خونین او به راحتی یافت شده‌اند. بعد از محاکمه، مری مجرم شناخته شد و در دسامبر ۱۸۹۰ به دار آویخته شد. او در کتاب «جک قاتل: نظریه‌ای جدید» اثر ویلیام استوارت که در سال ۱۹۳۹ منتشر شد، به‌عنوان یکی از مظنونان جک قاتل معرفی گردید. شباهت شیوه قتل فیبی به قتل‌های در وایت‌چپل باعث تقویت این فرضیه شد.

مری با قد ۵ فوت و ۶ اینچ (حدود ۱۶۸ سانتی‌متر) و وزن ۹ استون (حدود ۵۷ کیلوگرم) خود از نظر جسمانی متوسط توصیف می‌شد؛ اما یکی از کارآگاهان گفت که هرگز زنی با قوی‌تر از او را ندیده است. این سوال باقی می‌ماند که آیا او توانایی انجام این سلسله قتل‌ها را داشت یا خیر؟

۶. والتر سیکرت

پرونده جک قاتل به موضوع بحث‌های بسیار در میان نویسندگان و کارآگاهان آماتور تبدیل شده است. یکی از نظریه‌های خاص به پاتریشیا کورنول، نویسنده معروف رمان‌های جنایی، تعلق دارد که در سال ۲۰۰۲ کتابی تحت عنوان «پرتره یک قاتل ـ پرونده جک قاتل بسته شد» منتشر کرد. در این کتاب، کورنول والتر سیکرت، نقاشی با شیفتگی به قتل، را به‌عنوان عامل این جنایات معرفی کرده است. این نویسنده اشاره دارد که سیکرت صحنه‌های قتل را در برخی تابلوهایش به تصویر کشیده و یکی از آثار او شباهت زیادی به عکس‌های پس از مرگ قربانیان جک قاتل دارد.

کورنول همچنین معتقد است که سبک نامه‌های ظاهراً نوشته‌شده توسط جک قاتل به واژگان و اظهارات انتسابی به سیکرت شباهت دارد. با این حال، برخی منتقدان بر این باورند که این نامه‌ها دارای تفاوت‌های واضحی هستند و احتمال می‌دهند که نویسنده واقعی آن‌ها جک قاتل نبوده باشد. بررسی مکاتبات خانواده سیکرت نشان می‌دهد که او در زمان وقوع برخی از جنایات در فرانسه بوده است. با این وجود، کورنول با تکیه بر نتایج تحقیق خود، هفت میلیون دلار به این نظریه اختصاص داده و معتقد است که پاسخ این معما را یافته است. هرچند او نسبت به گناهکار بودن سیکرت اطمینان دارد، اما نتوانسته است تعداد زیادی از مخاطبان را به باور به نظریه‌اش متقاعد کند.

نویسنده: کاساندرا دوایر — کارشناسی ارشد آموزش (MEd) در رشته تاریخ

منبع: www.thecollector.com