به گزارش خبرگزاری خبردونی، ۱ سپتامبر ۱۹۳۹، آغاز جنگ جهانی دوم را رقم زد که با حمله آلمان به لهستان همراه بود. اما نکته جالب این است که لهستان در دهه ۱۹۳۰ میلادی، به مدت پنج سال با آلمان هیتلری در مورد حمله به اتحاد جماهیر شوروی مذاکراتی انجام داده بود. روزنامه روسی «کیپی» این موضوع را با اشاره به کتاب «رولف-دیتر مولر»، مورخ آلمانی، منتشر کرد.
مولر در کتاب خود با عنوان «دشمن در شرق است»، اظهار میدارد که لهستان به عنوان نخستین کشور، اعلامیه عدم تجاوز را با آلمان نازی امضا کرد. در ژانویه ۱۹۳۴، پیمان پیلسودسکی-هیتلر به امضا رسید و روابط دو کشور به سرعت بهبود یافت. همچنین، در یک سال پس از آن، مجموعهای از خاطرات یوزف پیلسودسکی در آلمان منتشر شد که حمایت مقامات آلمانی را نیز در پی داشت.
به گفته مولر، در پایان ژانویه ۱۹۳۵، هرمان گورینگ به لهستان سفر کرد و دو طرف درباره ایجاد یک اتحاد ضد شوروی گفتگو کردند. هیتلر نیز به دنبال همکاری با لهستان بود و این اتحاد نظامی میتوانست به موفقیتهای بالقوهای منجر شود.
این دو کشور حتی بررسی کردند که حمله به شوروی میتواند از ماه می ۱۹۳۹ آغاز شود. گزینههای دیگر مانند پیوستن کشورهای بالتیک، رومانی و فنلاند نیز مورد بحث قرار گرفت. در این شرایط، ارتش لهستان با ۵۰ لشکر پیادهنظام، پشتیبانی لازم را برای یگانهای آلمانی فراهم میکرد.
اما لهستان در نهایت از این طرح کنار کشید، و مولر به نقش بریتانیا در این تغییر نظر اشاره میکند. بریتانیا با ارائه تضمینهای امنیتی به لهستان، این کشور را از همکاری با آلمان منصرف کرد. همچنین، ادعاهای ارضی آلمان بر منطقه دانتزیگ هم سبب این تصمیم شد.
در نهایت، هیتلر به جای حمله به شرق، تصمیم گرفت که ابتدا بر منابع اروپای مرکزی و غربی تسلط یابد و به همین دلیل به لهستان حمله کرد. این در حالی بود که بریتانیا در آن زمان قادر به مداخله نبود. همچنین، اتحاد جماهیر شوروی با امضای پیمان عدم تجاوز با آلمان در اوت ۱۹۳۹، جنگ را تقریباً دو سال به تعویق انداخت.
منبع: rodina-history.ru
