**استخراج DNA از دستنوشتههای تاریخی در بررسی ویروس مرگبار**
به گزارش خبردونی، پژوهشگران از مشهورترین دستنوشتههای تاریخی اروپا، از جمله انجیلهای یورک، بهرهبرداری کرده و بر اساس آنها به کشف تاریخ ۳۵۰۰ ساله ویروس آبله گوسفندی (SPPV) پرداختهاند. این انجیلها بهعنوان کپسولهای زمان به کار آمده و اطلاعات ارزشمندی در مورد این بیماری واگیردار ارائه میدهند.
تیم بینالمللی از متخصصان ژنتیک، مورخان و ویروسشناسان به رهبری دانشگاه کالج دوبلین موفق به استخراج DNA از پوست حیواناتی شدهاند که برای تهیه پارچمنت این اسناد تاریخی استفاده شده است. این تحقیق به بررسی چگونگی شیوع این بیماری ویرانگر در گلههای دامداران اروپایی میپردازد، اتفاقی که سالها پیش از دوران معاصر انجام شده است.
آبله گوسفندی به عنوان یک بیماری بسیار واگیردار شناخته میشود که قادر است به سرعت در میان دامها شیوع یابد و عواقب جدی بهویژه برای دامهای جوان داشته باشد. این بیماری میتواند به کاهش چشمگیر تولید پشم، گوشت و شیر منجر شود.
لوئی لُهوت، دانشجوی دکتری دانشگاه کالج دوبلین و نویسنده اصلی این مطالعه، اظهار داشت که بازیابی DNA باستانی بیماریزاها، به شکلگیری جدیدی از دانش در خصوص بیماریهای عفونی در گذشته کمک میکند. او همچنین اشاره کرد که احتمال دارد آرشیوها و کتابخانهها در سرتاسر جهان شواهد ژنتیکی از شیوع بیماریها در میان حیوانات سابقهدار را در خود نگهداری کنند.
در پژوهش جدیدی که نتیجهاش در نشریه *Science Advances* منتشر شده، محققان روند تکامل ویروس آبله گوسفندی را در طول ۳۵۰۰ سال بازسازی کرده و نشانههایی از این بیماری در دستنوشتههای قرون وسطایی پیدا کردهاند. این نتایج شامل بررسی انجیلهای ۱۰۰۰ ساله یورک و دیگر نسخههای خطی تاریخی میشود.
برخی از صفحات این دستنوشتهها حاوی DNA ویروس آبله گوسفندی بوده و نشان میدهد که از حیوانات آلوده برای تهیه پارچمنت استفاده شده است. با توجه به اینکه این پارچمنتها از پوست گوسفند، بز و گاو باقیمانده، این دستنوشتهها به آرشیوهای زیستی ویژهای تبدیل شدهاند که اطلاعات بهداشتی حیوانات در زمان زندگیشان را حفظ کردهاند.
منبع: phys.org – منتشر شده در ۱۱ شهریور ۱۴۰۵
