به گزارش خبردونی به نقل از همشهری آنلاین، نصیبه سجادی در گزارشی به بررسی وصیتنامه دریادار شهید غلامعلی بایندر، فرمانده نیروی دریایی در دوران رضاخان پرداخته است. او در این وصیت تاکید میکند که ایرانیان باید از میراث خود محافظت کرده و آن را به نسلهای آینده منتقل کنند. بایندر در برابر اشغال ایران توسط متفقین در جنگ جهانی دوم ایستادگی کرد.
غلامعلی بایندر در تهران به دنیا آمد و کودکی خود را در محله عودلاجان گذراند. او تحصیلات خود را در مدرسه دارالفنون به پایان رساند و سپس در مدرسه نظام مشیرالدوله با درجه ستوان دومی فارغالتحصیل شد. در سال ۱۳۱۰، به عنوان سرگرد، به ایتالیا رفت تا بر آموزش نظامیان ایرانی و نظارت بر ساخت ناوهای جنگی نظارت کند.
از ماموریتهای مهم او در نقش فرمانده نیروی دریایی، سفر به جزیره تنب در سال ۱۳۱۳ بود که در آن زمان به مقامات انگلیسی اعلان کرد این جزیره جزو ایران است. همچنین در سال ۱۳۱۲، او با پایین آوردن پرچم انگلیس در جزیره قشم، پرچم ایران را به اهتزاز درآورد که موجب خوشحالی اهالی آنجا شد. این اقدام او با انتقاد رضا شاه و تبلیغات منفی انگلیسیها مواجه شد.
بایندر که ۴۸ ساعت پیش از شهادتش به عنوان فرمانده کل منطقه جنوب منصوب شده بود، در روز سوم شهریور ۱۳۲۰ به هنگام حمله متفقین به سرعت به مقر فرماندهی رسید و گزارش هجوم دشمن را به تهران مخابره کرد. او با وجود دستور مخالف رضا شاه، نیروهایی را برای مقاومت سازماندهی کرده و با تسلیحات مختصری به سمت خرمشهر حرکت کرد؛ اما در مواجهه با نیروهای انگلیسی به شهادت رسید.
سرهنگ رضا جهانفر، نویسنده کتاب «مصائب بایندر»، بر اهمیت دفاع از وطن توسط این شهید تاکید کرده و او را بخشی از تاریخ ایران میداند که باید معرفی شود.
