**به گزارش خبردونی و به نقل از همشهری، ثریا روزبهانی، خبرنگار:**
تهران قدیم قبل از ظهور بوستانها و فضاهای تفریحی عمومی، تفریحات خود را در باغهای شمیران، امامزادهها و ییلاقهای اطراف شهر جستجو میکرد. با رشد شهری و افزایش نیاز به سرگرمیهای جدید، نخستین شهربازیها به تهران پا گذاشتند.
«فانفار» در نزدیکی میدان ونک، یکی از اولین تجربیات تهرانیها در زمینه تفریحات چراغانی و وسایل سرگرمی برقی بود. این مجموعه کوچک، مقدمهای برای شکلگیری شهربازی بزرگ اوین یا همان «لونا پارک» شد و یادگاری شلوغ از تهرانِ گذشته به شمار میآید.
داریوش شهبازی، تهرانپژوه، در این زمینه اظهار داشت: «در سالهای گذشته، تهرانیها برای تفریح به باغها و امامزادهها، نظیر امامزاده صالح(ع)، قاسم(ع) و داود(ع) مراجعه میکردند. آنها پس از زیارت، در حیاط این مکانها زیرانداز پهن کرده و استراحت میکردند. شهربازی اوین در اواخر دهه ۱۳۴۰ تحت نام «لونا پارک» در زمینی به وسعت ۳۷ هزار مترمربع فعالیت خود را آغاز کرد. این مجموعه ابتدا توسط آقای اخلاقی در میدان ونک با نام فانفار تاسیس شد و سپس به طور مستقل تا سال ۱۳۵۳ در پارک لاله به فعالیت خود ادامه داد. به دلیل کمبود فضا و توسعه شهر، این مجموعه به مرکز شهر و نزدیک نمایشگاه بینالمللی تهران منتقل شد.»
این شهربازی تا سال ۱۳۶۳ در اختیار مالک اصلی قرار داشت، تا اینکه به دلیل تغییرات مدیریتی، به بنیاد شهید انقلاب اسلامی واگذار شد. این مرکز در سالها به عنوان بزرگترین و مهمترین مجموعه تفریحی تهران شناخته میشد. با وجود وسعت بیشتر پارک ارم، لونا پارک به دلیل وسایل پیشرفتهتر و با کیفیتتر، مورد توجه بیشتری قرار داشت. در سال ۱۳۸۴، حدود دو میلیون تهرانی از این مرکز تفریحی استفاده کردند و در سال ۱۳۸۵ این مجموعه به شهرداری واگذار و به طور دائمی تعطیل شد.
