وبسایت خبری
خبردونی

به گزارش خبرگزاری ایبنا، آناهید خزیر در گزارشی به نقل از سخنانی از آدولف هیتلر اشاره کرده است که در کتاب “هیتلر و کتابخانه شخصی او؛ چه کتاب‌هایی به زندگی آدولف هیتلر شکل دادند؟” آمده است. هیتلر در این کتاب بیان می‌کند که بسیاری از افرادی که زیاد مطالعه می‌کنند، به دلیل ناتوانی در سازماندهی اطلاعات و انتخاب مطلوب، نمی‌توانند به عنوان «کتابخوان» شناخته شوند. این کتاب نوشته تیموتی ورینگ رایبک و با ترجمه کامیاب شهریاری از سوی انتشارات مروارید منتشر شده است.

کتاب در ۱۰ فصل ترتیب داده شده که شامل موضوعات گوناگونی از جمله “مطالعه در خط مقدم” و “روایت هیتلر از جنگ جهانی دوم” می‌باشد.

موضوع فرهنگ مطالعه به‌ویژه در شکل‌گیری اندیشه‌های سیاسی و اجتماعی انسان‌ها، همواره مورد توجه بوده است. کتاب‌ها نه‌تنها حاوی دانش هستند، بلکه می‌توانند به عنوان الهام‌بخش نظریات یا جنبش‌های سیاسی عمل کنند و درک ما از جهان را تغییر دهند.

کتابخانه شخصی هیتلر به عنوان یکی از حوزه‌های مهم تاریخ فکری و سیاسی سده بیستم به شمار می‌آید. این موضوع بر خلاف تصور عمومی نشان می‌دهد که هیتلر فردی کتابخوان و آشنا با مطالعه بوده است. کتابخانه او حاوی آثاری در زمینه‌های مختلفی چون تاریخ، نظریه‌های نژادی و هنر است که ممکن است نشان‌دهنده یک فرآیند تفکر عمیق باشد.

مطالعه این کتابخانه می‌تواند به فهم چگونگی شکل‌گیری ایده‌ها و تأثیر مطالعه بر نوع نگاه سیاسی و اجتماعی کمک کند. این بررسی به جای قضاوت ارزشی، به شناخت بهتر از چگونگی تأثیر متون و برداشت‌ها بر کنش‌های تاریخی و فکری می‌انجامد. در این راستا، نوشته ورینگ رایبک به عنوان یک منبع معتبر و دقیق در خصوص تاریخ اروپا با استفاده از تجارب خود در مراکز آموزشی مختلف، به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهد.نویسنده‌ای جدید در دست نگارش کتابی است که به بررسی کتابخانه شخصی آدولف هیتلر می‌پردازد. این اثر با هدف گردآوری، طبقه‌بندی و تحلیل اسناد و مدارک موجود، قصد دارد تا تصویری جامع از جهان فکری هیتلر ارائه دهد. به کمک بایگانی‌ها و فهرست‌های موجود، نویسنده سعی کرده است ارتباط عمیق هیتلر با کتاب و مطالعه را نمایان سازد. این تحقیق که بر فضای درونی ذهن هیتلر تمرکز دارد، فراتر از توصیف صرف رویدادهای تاریخی رفته و به سمت کاوش در تاریخ فرهنگی و روانشناسی فردی پیش می‌رود.

کاوشی در ذهن فردی پرحاشیه

نویسنده در این اثر به جزئیاتی پرداخته که معمولاً در تحلیل‌های تاریخی کمتر به آن‌ها پرداخته می‌شود، از جمله سلیقه‌های ادبی هیتلر و موضوعات مورد توجه وی. سوالی بنیادی در این پژوهش مطرح می‌شود: آیا مطالعه کتابخانه شخصی هیتلر می‌تواند ما را در درک پیچیدگی‌های کنش انسانی یاری دهد، به ویژه در دوران‌های پرتنش تاریخ؟

کتابخانه هیتلر
تیموتی ری‌بک

ترجمه این اثر به فارسی با هدف گسترش منابع مستند در تاریخ اندیشه و سیاست انجام شده و امید است که بر گفتمان فکری در این زمینه بیفزاید.

سوزاندن کتاب‌ها و جمع‌آوری آنها

آدولف هیتلر چهره‌ای است که عمدتاً به سوزاندن کتاب‌ها مشهور است، اما در زمان مرگ، صاحب شانزده هزار جلد کتاب بود. کتابخانه او شامل نسخه‌های نایابی از آثار ادبی و تاریخی مختلف است. به اعتقاد هیتلر، کتاب‌ها منبعی برای هنری و دانش بودند و او از آن‌ها برای برآورده کردن جاه‌طلبی‌هایش استفاده می‌کرد. وی ادعا می‌کرد که هر شب حداقل یک کتاب مطالعه می‌کند.

او در گذشته گفته بود که دانسته‌های خود را از کتاب‌ها کسب می‌کند و آثار بزرگ ادبی مانند “دون کیشوت” و “رابینسون کروزو” را به عنوان منبعی برای درک پیشرفت تاریخ بشری تلقی می‌کرد.

کلکسیون شکسپیر در اختیار هیتلر

وی همچنین مجموعه آثار ویلیام شکسپیر را که در سال ۱۹۲۵ منتشر شده بود، در اختیار داشت. جلدهای این مجموعه با دقت خاصی طراحی شده بود و هیتلر شکسپیر را به عنوان نویسنده‌ای برجسته‌تر از گوته و شیلر می‌دانست. او بر این باور بود که شکسپیر توانسته است تفکرات خود را به‌خوبی منتقل کند و به مانند یک آینه‌ای برای امپراتوری‌های نوظهور به حساب می‌آید.### بررسی تأثیر ادبیات بر هیتلر

در اثری جدید، تحلیل‌های روانشناختی به بررسی دو نمایشنامه‌نویس مشهور، یکی از آلمان و دیگری از بریتانیا می‌پردازد. این دو نویسنده، به ویژه درباره بحران‌های میان‌سالی و رقابت‌ خواهر و برادری، آثار خود را خلق کرده‌اند. یکی از سوالات مطرح شده این است که چرا در دوران روشنگری، آلمان داستان «ناتان فرزانه» را تولید کرد، در حالی که شکسپیر داستان «تاجر ونیزی» و شخصیت شایلاک را به جهان معرفی کرده است.

تحقیقات نشان می‌دهد که هیتلر نسبت به آثار شکسپیر و به ویژه «هملت» اشتیاق خاصی داشته است. عبارت معروف «بودن یا نبودن» و علاقه‌اش به جمله «آن برای من هکوبا است» نشان‌دهنده این علاقه است. او همچنین تمایل زیادی به نمایشنامه «ژولیوس سزار» نشان می‌دهد. در سال ۱۹۲۶، هیتلر طراحی دقیقی از صحنه قتل سزار را کشیده است که شامل دشمنان او می‌شود. این صحنه نشان‌دهنده قدرت تفکر هیتلر و تبعات این تفکر در تصمیم‌گیری‌های سیاسی‌اش بوده است.

### افت تحصیلی هیتلر در مدرسه

کتاب‌های شکسپیر و آثار نویسندگان دیگر دنیای تخیل هیتلر را شکل دادند. او مجموعه کتاب‌های شکسپیر خود را به همراه رمان‌های محبوب کارل مای در اتاق مطالعه‌اش نگهداری می‌کرد. هیتلر یک بار اذعان کرد که مطالعه کتاب «از طریق بیابان» او را به قدری مجذوب کرد که به افت قابل توجه نمراتش در مدرسه منجر شد. گفته می‌شود او بعدها آرامش را در آثار کارل مای جست‌وجو می‌کرد.

علاوه بر کتاب‌های ادبی، هیتلر به کتاب مقدس نیز علاقه‌مند بود و نسخه‌ای زیبا از آن را در اختیار داشت. او همچنین به مطالعه آثار جنجالی، نظیر رساله ضدیهودی هنری فورد و کتابی در زمینه گازهای سمی پرداخت.

والتر بنیامین، نظریه‌پرداز مشهور، اشاره کرده است که می‌توان از کتاب‌هایی که یک شخص نگه می‌دارد، شناخت عمیقی از سلیقه و عادات او به دست آورد.

کتاب «هیتلر و کتابخانه شخصی او: چه کتاب‌هایی به زندگی آدولف هیتلر شکل دادند؟» اثر تیموتی ورینگ رایبک با ترجمه کامیاب شهریاری، در ۳۱۴ صفحه و قیمت ۸۲۰ هزار تومان، توسط انتشارات مروارید منتشر شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *