به گزارش منبع خبری معتبر، شرکت آیچی کوکوکی در دوران جنگ جهانی دوم به عنوان یکی از معماران اصلی تولیدات هواپیما در ژاپن شناخته میشد و در این مدت هزاران فروند هواپیمای نظامی و موتور برای نیروی دریایی امپراتوری ژاپن ساخته است. این کارخانه به خاطر تولید مدلهایی چون D۳A «وال»، D۴Y «جودی» و B۷A «گریس» به شهرت رسید.
گزارشها حاکی از آن است که این شرکت در نتیجه بمبارانهای هوایی متفقین و زمینلرزههای سالهای ۱۹۴۴ و ۱۹۴۵ به شدت آسیب دید. پس از شکست ژاپن در جنگ و توقف تولیدات نظامی، این شرکت مجبور شد فعالیت خود را به سمت صنعت خودروسازی سوق دهد.
آیچی کوکوکی نهایتاً به مجموعه بزرگ نیسان پیوست و به تولید موتور و جعبهدنده، همچنین خودروهایی نظیر نیسان سانی و ونت مشغول شد. این شرکت، که زمانی چهارمین تولیدکننده بزرگ هواپیما در ژاپن بود، در مجموع موفق به ساخت ۳۶۲۷ فروند هواپیما گردید، که تقریباً تمامی آنها، یعنی ۳۶۱۱ فروند، میان سالهای ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵ هواپیماهای جنگی بودند. همچنین، آیچی در این زمان ۱۷۸۳ موتور هواپیما برای نیروی دریایی امپراتوری تولید کرد.
تاسیس آیچی کوکوکی در سال ۱۸۹۸ در ناگویا با نام Aichi Tokei Denki Seizo Kabushiki Kaisha آغاز شد. این نام به معنای «شرکت تولید ساعت و تجهیزات الکتریکی آیچی» میباشد. فعالیتهای این شرکت در زمینه هوانوردی از سال ۱۹۲۰ بر اساس همکاری با شرکت آلمانی هاینکل شروع شد و تأثیرات این همکاری در طراحیهای اولیه آن مشهود بود.
این کارخانه پس از آن با پشتیبانی نیروی دریایی ژاپن، به ساخت هواپیماهای آبنشین روی آورد و از تکنولوژیهای وارداتی از شرکت بریتانیایی شورت برادرز بهرهمند شد. بین دو جنگ جهانی، آیچی با دريافت فناوریهایی از هاینکل و همچنین همکاری مخفیانه با برخی افسران ژاپنی، توانست به تولید هواپیماهای نظامی ادامه دهد.
در سال ۱۹۴۳، بخش هوانوردی این شرکت از مادرش جدا شده و به عنوان Aichi Aircraft Co., Ltd. به فعالیت مستقل خود ادامه داد. در سالهای جنگ، آیچی سرگرم تولید هواپیما در تأسیسات مختلف خود در ناگویا بود. از جمله آنها میتوان به D۳A «وال»، E۱۶A «پاول»، D۴Y «جودی» و B۷A «گریس» اشاره کرد.
علاوه بر این، آیچی کوکوکی موتور Daimler-Benz DB ۶۰۱ را نیز تولید میکرد که در ژاپن به نام Ha-۴۰ یا آتسوتا شناخته میشد. به منظور جلوگیری از آسیبهای ناشی از بمباران، این شرکت در اواخر ۱۹۴۴ تولیدات خود را به محلهای امنتری منتقل کرد؛ اما نهایتاً بمبارانها و زمینلرزههای شدید به تاسیسات آن آسیبهای جدی وارد کردند و پس از پایان جنگ، ممنوعیت تولید تجهیزات نظامی، منجر به تغییر سمتوسوی فعالیتهای آیچی به سمت صنعت ماشینسازی شد.شرکت آیچی کوکوکی، که در ابتدا به نام «Ltd.» شناخته میشد، به تولید خودروهای کوچک مدل «کی» از سال ۱۹۶۱ پرداخت و این روند تا سال ۱۹۶۶ ادامه داشت. پس از این مدت، این شرکت به نیسان پیوست و در توسعه مدلهای مختلفی از جمله Nissan Sunny و Nissan Vanette نقش آفرینی کرد.
فعالیتهای این شرکت تنها محدود به جنگ جهانی دوم نبوده و از سال ۱۹۲۸، با ساخت هواپیمای مسافربری AB-۱ و طراحی انواع هواپیماهای شناسایی، قایقهای پرنده، جنگندهها و بمبافکنها نیز در صنعت هوانوردی فعالیت داشته است.
مدلهای مختلفی از هواپیماها از جمله AB-۲ تا AB-۱۴ و همچنین سری AM از جمله بمبافکن AM-۱۷ و هواپیمای شناسایی AM-۱۹، جزء کارنامه این شرکت محسوب میشوند. همچنین، آیچی کوکوکی برخی هواپیماها را تحت لیسانس میساخت و پروژههای آزمایشی نیز در دست داشت که تعدادی از آنها هرگز به مرحله تولید نرسیدند.
این شرکت علاوه بر تولید هواپیما، در ساخت موتورهای هواگرد نیز فعال بود و موتورهایی مانند AC-۱، Atsuta و Ha-۷۰ را توسعه داد. با توقف تولید هواپیما، آیچی وارد صنعت خودروسازی شده و در زمینه تولید موتور، جعبهدنده و خودروهای کامل فعالیت خود را آغاز کرد.
از جمله موتورها و جعبهدندههایی که این شرکت تولید کرد میتوان به مدلهای A، HR۱۵DE، FS۶R۳۱، و MRA۷۰ اشاره کرد. محصولات تولیدی از جمله خودروهای Nissan Cherry، Sunny، Vanette و Serena و نیز خودروهای کوچک مانند Cony Guppy و Cony ۳۶۰ در کارنامه این شرکت به ثبت رسیده است.
منبع: vintageaviationnews.com












