به گزارش خبردونی به نقل از فرادید، عجایب هفتگانه جهان باستان نشانههایی از نبوغ مهندسی و قدرت تمدنها در دورانهای گذشته هستند. این بناها شامل اهرام مصر، معبد آرتمیس و تندیس رودس میشوند که هر یک روزگاری به عنوان شگفتیهای معماری شناخته میشدند. اما متأسفانه اکثر این بناها در طول زمان به دلیل زمینلرزه، جنگها و فرسایش از میان رفتهاند.
در میان این میراث، تنها اهرام جیزه در مصر هنوز به حالت اولیه خود باقی ماندهاند، گرچه آنها نیز بسیاری از ویژگیهای خود را از دست دادهاند. شش شگفتی دیگر به دلایل مختلف، چه طبیعی و چه انسانی، به تدریج یا به صورت ناگهانی نابود شدند. درباره باغهای معلق بابل نیز هنوز ابهامات زیادی وجود دارد و کسی به طور قطع نمیداند که آیا این باغها واقعاً وجود داشتهاند یا خیر.
هرم بزرگ جیزه، که تنها شگفتی باقی مانده است، در قرن بیست و ششم پیش از میلاد به دستور فرعون خوفو ساخته شد. این بنا به عنوان آرامگاه فرعونها طراحی شده و در ابتدا با سنگ آهک سفید صیقلی پوشیده شده بود. با این حال، اهرام نیز همانند سایر آرامگاهها مورد غارت قرار گرفتند و پوشش اولیه خود را از دست دادند.
آرامگاه هالیکارناسوس نیز که در سده چهارم پیش از میلاد ساخته شده بود، براثر زمینلرزهها و جنگها آسیبهای جدی دید و در نهایت در قرن پانزدهم میلادی تقریباً به کلی ویران شد. سنگهای باقیمانده این بنا توسط شوالیههای صلیبی برای ساخت قلعهای در منطقه استفاده شد و بسیاری از اشیاء ارزشمند آن نیز به سرقت رفت.تنها بقایای محدود و قطعات پراکندهای از این سازههای باستانی باقی مانده است.
### معبد آرتمیس در افسوس، آسیای صغیر
معبد آرتمیس در شهر باستانی افسوس به عنوان یکی از برجستهترین بناهای مذهبی دنیا در دوره یونان باستان شناخته میشود. این معبد به الهه آرتمیس، ایزدبانوی شکار و حامی شهر، اختصاص داشت. در طول تاریخ، سه معبد در این محل ساخته شد. تاریخ دقیق ساخت اولین معبد مشخص نیست، اما به نظر میرسد این بنا در سده ۷ پیش از میلاد بر اثر سیل از بین رفته باشد. معبد دوم نیز به آتش کشیده شد و این اقدام به دست هروستراتوس در سال ۳۵۶ پیش از میلاد انجام شد.
سومین و آخرین معبد در اواخر سده چهارم پیش از میلاد آغاز گردید و برای قرنها باقی ماند. در سده سوم میلادی، این معبد تحت تأثیر یورش گوتها آسیب دید و نهایتاً در اواخر سده چهارم میلادی به دست مسیحیان تخریب شد. بخشی از امکانات مرمری این معبد به قسطنطنیه منتقل و در ساخت دیگر سازهها مورد استفاده قرار گرفت. امروزه تنها یک ستون از این معبد باقی مانده است که از قطعات مختلف پیدا شده در کاوشها سرهم شده است.
### تندیس زئوس در المپیا، یونان
تندیس زئوس در المپیا یکی از معروفترین آثار پیکرتراشی باستان به حساب میآید. این اثر در سده پنجم پیش از میلاد توسط فیدیاس، هنرمند نامدار یونانی، ساخته شد. تندیس به ارتفاع حدود ۱۴ متر، زئوس را در حالی به تصویر میکشید که بر تختی عظیم نشسته است و اسکلت آن از چوب و سطح آن از صفحات طلا و عاج پوشیده شده بود.
تاریخ دقیق این تندیس پس از سال ۳۹۱ میلادی، که در آن زمان تئودوسیوس اول معابد بتپرستی را در امپراتوری روم تعطیل کرد، مبهم است. احتمالاً تندیس در حوادث آتشسوزی معبد در سده پنجم میلادی از بین رفت، اگرچه برخی روایتها بیانگر انتقال آن به قسطنطنیه و سپس نابودی آن در آتشسوزی دیگری هستند.
### غول رودس، یونان
غول رودس، تندیس بزرگی از برنز به ارتفاع ۳۳ متر بود که برای بزرگداشت خدای هلیوس در بندر شهر رودس ساخته شد. ساخت این تندیس در دهه ۲۸۰ پیش از میلاد پس از پیروزی این شهر بر دمتریوس پولیورکتس در محاصره رودس آغاز شد. هزینه ساخت آن احتمالاً از فروش تجهیزات نظامی به دست آمده تأمین شد و ساخت آن ۱۲ سال به طول انجامید. با این حال، عمر این اثر بسیار کوتاه بود و تنها ۵۴ سال پس از اتمام ساخت آن، دچار تخریب شد.در سال ۲۲۶ پیش از میلاد، زمینلرزهای قدرتمند منجر به سقوط یکی از نمادینترین تندیسهای تاریخ شد. در پی این حادثه، حکام بطلمیوسی مصر آمادگی خود را برای تأمین هزینههای بازسازی اعلام کردند، اما ساکنان رودس، تخریب تندیس را نشانهای از خشم خدایان قلمداد کرده و از بازسازی آن امتناع ورزیدند. این تندیس در طول قرون، همچنان در محل سقوطش باقی ماند و بازدیدکنندگان را میخکوب میکرد. با گذشت زمان، فلزات آن به تدریج از سوی مردم محلی برداشت شد و تا اواخر قرن هفتم میلادی، هیچ اثری از آن باقی نمانده بود.
از دیگر عجایب باستان، فانوس دریایی اسکندریه در مصر، به عنوان یک سازه کاربردی شناخته میشود. این بنا در جزیره فاروس و در مقابل بندر اسکندریه قرار داشت و به کشتیها در تعیین مسیر کمک میکرد. فانوس دریایی، که احتمالاً ارتفاعی نزدیک به ۱۰۰ متر داشت، به دستور بطلمیوس دوم ساخته شد و قرنها در برابر تهاجمات و زمینلرزهها استقامت نشان داد، اما سرانجام زمینلرزهها منجر به فروپاشی کامل آن گردید. نخستین آسیب جدی در سال ۹۵۶ میلادی به وقوع پیوست و بازسازیهای ضروری را طلب کرد. زمینلرزههای سالهای ۱۳۰۳ و ۱۳۲۳ میلادی آسیبهای بیشتری به این بنا وارد کردند تا اینکه در سال ۱۴۸۰ میلادی، بقایای آن توسط حکومت مملوکان تخریب و سنگهایش در ساخت قلعه قایتبای استفاده شد. در سال ۱۹۹۴، باستانشناسان فرانسوی در بررسی بستر دریا در نزدیکی فاروس، آثار و بقایایی از فانوس دریایی را کشف کردند.
باغهای معلق بابل نیز به عنوان آخرین مورد از عجایب هفتگانه به شمار میروند. وجود واقعی این باغها هنوز در هالهای از ابهام است و برخی بر این باورند که این باغها در زمان نبوکدنصر دوم ساخته شدهاند. به گفته منابع متأخر، این باغها یک مجموعه چندطبقه با سیستم آبیاری پیچیده بودهاند. از آنجایی که نویسندگان باستانی که درباره این باغها نوشتهاند، خود به آنها دسترسی نداشتند، وجود واقعی آنها مورد سوال است. در منابع قدیمی متنی درباره باغها وجود ندارد و همچنین تاکنون شواهد باستانشناسی مربوط به آنها یافته نشده است. برخی محققان فرض میکنند باغهای معلق ممکن است به باغهای نینوا که واقعاً وجود داشتهاند، مرتبط باشند. لذا نمیتوان به قطعیت درباره وجود باغهای معلق بابل یا دلایل احتمالی نابودی آنها سخن گفت، اما زوال تدریجی و فرسایش احتمالی از عواملی است که میتوان به آنها اشاره کرد. خود بابل نیز در گذر زمان از جایگاهش به عنوان یک شهر بزرگ کاسته و به محلی فراموششده تبدیل شد.
