به گزارش خبردونی، کارتهای تاروت در ابتدا هیچ ارتباطی با فالگیری نداشتند. کارتهای مشهور «تِرامپ» تاروت، که از کارتهای معمولی با رتبه بالاتر محسوب میشدند، در قرن پانزدهم میلادی به عنوان یک افزودنی ساده به دستههای ورق در ایتالیا معرفی شدند و برای بازی تاروکی (tarocchi) به کار میرفتند. چند قرن بعد در کشوری دیگر، این کارتها به عنوان نمادی از دانش باستانی شناخته شده و استفاده از آنها در فالگیری و علوم غیبی آغاز شد.
جان مکلئود، تاریخنگار بازیهای کارتی و نویسنده کتاب «تاریخ بازیهایی که با دسته تاروت انجام میشوند: بازی تِرامپها»، میگوید: «طبیعی است افرادی که از طریق علوم غیبی و فروش کارتهای تاروت برای این مقاصد امرار معاش میکنند، سعی دارند این افسانه را زنده نگه دارند که این کارتها تاریخی باستانی و معنای اسرارآمیز دارند و در عین حال، کاربرد اصلی آنها در بازیهای کارتی را نادیده بگیرند.»
مکلئود میافزاید این تبلیغات در حدود ۱۵۰ سال گذشته بسیار موفق بوده است و به گمان او، هنوز بسیاری از مردم بر این باورند که کارتهای تاروت در آغاز برای فالگیری طراحی شده بودند.
### خاستگاه کارتهای تاروت در ایتالیا دوران رنسانس
نخستین اشاره به کارتهای مشابه تاروت به یادداشتی مربوط به سپتامبر ۱۴۴۰ برمیگردد. در این یادداشت، جوستو جوستی، یک مقام حقوقی، از هدیه دادن یک دسته کارت سفارشی به سیگیسموندو پاندولفو مالاتستا، از فرمانروایان مشهور ایتالیا، خبر میدهد. جوستی هزینه چهار و نیم دوکات برای ساخت این کارتها پرداخت کرده بود.
او این کارتها را «naibi a trionfi» به معنای «کارتهای بازی همراه با کارتهای پیروزی» نامیده بود. واژه «trionfi» در آن زمان برای کارتهای برتر به کار میرفت و نام ایتالیایی tarocchi بعدها به tarot در زبان فرانسوی تبدیل شد.
ورقهای بازی در اواسط قرن چهاردهم میلادی احتمالاً از جهان اسلام به ایتالیا وارد شدند. چهار خال اصلی آن زمان شامل جامها، شمشیرها، چوبدستها و سکهها بودند که هنوز هم در بسیاری از دستههای تاروت مدرن وجود دارند.
دسته tarocchi شامل ۵۶ کارت از چهار خال، ۲۱ کارت برتر یا trumps و کارت «احمق» (The Fool) بود. کارت «احمق» نقشی منحصر به فرد داشت و خارج از ترتیب کارتهای برتر قرار میگرفت.
### کارتهای نخستین تاروت چه معنایی داشتند؟
کارتهای برتر به مرور زمان به تصوری ازخردی باستانی و اسرارآمیز تبدیل شدند، هرچند که تصاویر آنها در ابتدا برای مخاطبان چندان مرموز نبودند. کارشناسان بیان میکنند که این کارتها الهامگرفته از نمادهای آشنای عصر خود مانند «بخت» و «مرگ» بودند. هنوز علت انتخاب این نمادها و چینش سلسلهمراتبی کارتها به طور دقیقی مشخص نیست.
ترتیب این کارتها در مناطق مختلف متفاوت بود، اما در یک سنت فرانسوی متأخر، «جادوگر» پایینترین رتبه و «جهان» بالاترین رتبه را داشت.تیری دوپولیس، تاریخنگار فرانسوی و نویسنده کتاب “Con gli occhi et con l’intelletto”، در سال ۲۰۱۸ اظهار میدارد که پژوهشگران بر این باورند که کارتهای تاروت به شدت تحت تأثیر نمادهای مسیحی قرار دارند. این کارتها نشاندهنده سفری از مضامین زمینی نظیر “جادوگر” و “امپراتور” به تصاویری آسمانی مانند “ماه” و “خورشید” و در نهایت به مفاهیم مسیحی هستند، که در بالاترین کارتها معمولاً با تم هایی همچون “داوری” و “جهان” مشخص میشوند.
با این وجود، دوپولیس تأکید میکند که معنا و تفصیل دقیق این توالی هنوز هرچند مشخص نیست. او اشاره میکند: «تا به امروز، هیچکس نتوانسته است تفسیر قابل قبولی از آن ارائه کند.»
چرخش استفاده از کارتهای تاروت برای پیشگویی به قرن هجدهم برمیگردد، زمانی که نویسندگانی چون آنتوان کورت دو ژبلن، این رویکرد را معرفی کردند و معتقد بودند که این کارتها بازماندههای دانش باستانی مصر هستند.
مکلئود میگوید: «نظرات دو ژبلن با استقبال فراوانی از سوی غیبباوران و فالگیران در فرانسه مواجه شد و این افراد نیز تفاسیر او را توسعه دادند.»
در قرن نوزدهم، این سنت به دنیای انگلیسیزبان گسترش یافت و گروههای عرفانی با بهرهگیری از تاروت در مراسم خود به رشد بیشتر آن کمک کردند. بسیاری از حامیان علوم غیبی به طراحی مجدد کارتها پرداختند تا معانی پنهانی آنها روشنتر شود. مکلئود اضافه میکند: «امروزه شاهد کارتهای تاروتی هستیم که برای علوم غیبی طراحی شدهاند و خاصیت بازی ندارند، در حالی که کارتهایی وجود دارند که برای بازی ساخته شدهاند، اما چندان مورد توجه غیبباوران نیستند.»
در عصر دیجیتال و اینترنت، کارتهای تاروت بار دیگر رونق گرفتهاند. شبکههای اجتماعی با امکان به اشتراکگذاری سریع تصاویر، باعث افزایش دیدهشدگی این کارتها شدهاند. هوش مصنوعی مولد نیز برای طراحی کارتهای جدید و دلیلی بر پیشگویی آینده به کار میرود.
براساس برآوردهای صنعتی، بازار جهانی کارتهای تاروت و دیگر کارتهای اوراکل نزدیک به ۱.۵ میلیارد دلار ارزش دارد. با این حال، برای بسیاری از کاربران معاصر، تاروت ارتباطی با امور ماورایی ندارد و به عنوان ابزاری روانشناختی برای خودشناسی و تأمل بررسی میشود. این رویکرد همانطور که کارل یونگ، روانپزشک سوئیسی بیان کرده، با ایدههای کهنالگویی مرتبط است و بعدها نویسندگان دیگری نیز آن را تأیید کردهاند.
با این حال، تصور اینکه تاروت ریشه در خرد باستانی یا جادوهای غیبی دارد، به طور گستردهای رواج یافته که با ماهیت اصلی این کارتها به عنوان یک بازی ورق در دوران رنسانس ایتالیا تفاوت دارد.
