به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین، روزنامه اطلاعات در تاریخ ۱ بهمن ۱۳۵۷ اقدام به انتشار سخنان منوچهر رزمآرا، وزیر بهداری دولت بختیار، در یک نشست خبری نمود. رزمآرا در این کنفرانس، به افشاگری درباره «غارت اموال عمومی توسط شرکتهای آمریکایی» پرداخت. ناگفته نماند که او تنها یک هفته بود که بر کرسی وزارت نشسته بود و به دلیل پیشینه خانوادگیاش، به عنوان یکی از چهرههای جنجالی کابینه آخرین دولت پهلوی شناخته میشد.
رزمآرا در این نشست با ارایه مدارک، وضعیت بحرانی وزارتخانه تحت سرپرستی خود را شرح داد و اعلام کرد که علیرغم بودجه سالانه ۱۰ میلیارد تومانی، این وزارتخانه به ورشکستگی رسیده و هیچ پولی در حساب خود ندارد. او همچنین خاطرنشان کرد که شرکت آمریکایی «ای. دی. اس» حدود ۱۰۰ میلیون دلار از بودجه وزارت بهداری را به یغما برده است. این شرکت متعهد شده بود که برای وزارتخانه کامپیوتر نصب کند، اما هیچ اقدامی در این زمینه انجام نداده بود.
علاوه بر این، رزمآرا به تخلفات در بیمارستانهای دولتی و مرکز اورژانس تهران نیز اشاره کرد و گفت: «وزارت بهداری برای خرید یک آمبولانس، پول چهار آمبولانس را پرداخت کرده است». همچنین گفت که به نام خرید دو هلیکوپتر و قایق برای این وزارتخانه، حدود ۱۴۰ میلیون ریال سوءاستفاده رخ داده است. او گفت که بیش از ۶ میلیون ریال از این بودجه برای مهمانیها و ریختوپاشها هزینه شده است.
در ادامه، او به هزینههای غیرمتعارف در اداره تامین اجتماعی نیز اشاره کرد و گفت که مدیران این اداره از پول عمومی برای تزیین اتاق کار خود به هزینههایی گزاف متوسل شدهاند. او به جالبترین بخش افشاگریاش نیز اشاره کرد؛ استخدام ۸ دختر ۱۹ساله به عنوان «مامور بهداشتی» با حقوقهای کلان برای پذیرایی از مسئولین وزارت بهداری.
رزمآرا در انتقاداتش از وضعیت بهداشتی کشور، به ویژه در مناطق روستایی، به این نکته پرداخت که «کارخانهداری» و «بانکداری» مانع خدمترسانی مناسب در حوزه بهداشت شده است. وی همچنین به وضعیت ناگوار صندوق تامین اجتماعی اشاره کرد و اعلام کرد که این صندوق تا شهریور ۱۳۵۷ دارای ۱۴۲ میلیارد ریال موجودی بود، اما اکنون فقط ۶۸۶ میلیون ریال در دسترس است.
منوچهر رزمآرا، برادر کوچکتر سپهبد حکومتپیشین، در ماههای پایانی دوران پهلوی نقش فعالی ایفا کرد که توجه دربار و ساواک را به خود جلب کرده بود.در گزارشی از ساواک، تاریخ ۱۱ دیماه ۱۳۵۷، به سفر منوچهر رزمآرا به پاریس اشاره شده است. این سفر به نمایندگی از شاپور بختیار و در راستای بررسی نظر آیتالله خمینی درباره نخستوزیر بختیار صورت گرفته بود. رزمآرا در این دیدار با ابوالحسن بنیصدر، یکی از نزدیکان خمینی، نیز گفتوگو کرد، اما این ملاقاتها ثمری نداشت و تلاش بختیار برای جلب تأیید امام(ره) در مسیر پذیرش مسئولیت نخستوزیری به شکست انجامید.
منوچهر رزمآرا مدعی است که تنها وزیری بوده که در روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ در محل کارش حضور داشته است. وی پس از انقلاب اسلامی مدتی را در زندان گذراند و بعد از آزادی به پاریس رفت و به فعالیتهای سیاسی خود به عنوان مخالف جمهوری اسلامی ادامه داد.
