**گفتوگو با نعمتالله نصیری، رئیس سابق ساواک، پس از انقلاب**
به گزارش خبرگزاریها، بامداد ۲۳ بهمن ۱۳۵۷، پس از سقوط پادگان جمشیدیه و انتقال بازداشتشدگان رژیم پهلوی به ستاد انقلاب، خبرنگاران روزنامه **اطلاعات** برای نخستینبار با برخی از چهرههای بلندپایه حکومت گذشته مصاحبه کردند. در این میان، نعمتالله نصیری، رئیس سابق ساواک، بهویژه مورد توجه قرار گرفت. او که سالها در رأس یکی از نهادهای امنیتی کشور بود، اکنون در برابر سوالات خبرنگاران قرار داشت.
نصیری در گفتوگو، از بازداشتش گفت و تأکید کرد که چهار ماه در زندان بوده و پس از تصرف جمشیدیه به این محل منتقل شده است. او تأکید کرد که «در حال عادی» نیست و از پاسخگویی کامل به سوالات طفره رفت. درباره شکنجههای ساواک، نصیری موضعی صریح اما انکاری گرفت و اظهار داشت: «مستقیم را تکذیب میکنم؛ اگر کاری شده، من بیاطلاع بودهام.»
وی در مقابل سوالات احساسی حاضران، از جمله پدری که برادرانش در درگیریها جان باخته بودند و حجتالاسلام لاهوتی که از زخمی شدن خود در زندان گفت، نقش مستقیم خود را انکار کرد. نصیری همچنین کمیته مشترک ضدخرابکاری را نهاد مستقل قلمداد کرده و مسئولیت اقدامات آن را نپذیرفت. در پاسخ به سوالات درباره پرویز ثابتی نیز، او را تنها مسئول امنیت داخلی کشور نامید و تأکید کرد که معاون او نبوده است.
با وجود انکارهای مکرر، نصیری بیان کرد که «پشیمان نیست» و مدعی شد که تنها طبق قوانین دولت عمل کرده است. وی همچنین تعداد مأموران رسمی ساواک را حدود دو هزار نفر گزارش کرد و حقوق ماهانه خود را ۱۲ هزار تومان دانست. در پایان، در خصوص مرگ چهرههایی چون دکتر علی شریعتی و غلامرضا تختی، تنها به جواب همیشگی خود بسنده کرد و گفت: «هیچ چیز نمیدانم.»
