به گزارش خبرگزاری **خبرآنلاین** به نقل از اطلاعات آنلاین، دیوان پروین اعتصامی در سال ۱۳۱۴ منتشر شد، زمانی که این شاعر معاصر تنها ۲۹ سال داشت. این اثر ادبی در دهه ۱۳۲۰ و پس از درگذشت اعتصامی در ۳۴ سالگی، دو بار تجدید چاپ شد. اولین آگهی چاپ دیوان پروین اعتصامی در روزنامه اطلاعات در بهمن ۱۳۱۴ منتشر گردید و قصیدهای با عنوان “روز شکار” از این دیوان در آن زمان به انتشار درآمد.
در این قصیده، پیرزنی به قباد میگوید:
“از آتش فساد تو، تنها دود و آه باقی است؛
روزی به کلبه ما از راه شکار بیایید،
ما در حال چاشت، سفرهای بینان داریم،
و این نشانگر کمبود رفاه است.”
او ادامه میدهد:
“دزدی به خانهام آمده و دیگر برمینمیگردد؛
در کشورت، دیگر امان و پناهی نیست.
تشنگی باعث خشک شدن کدوبنهای من شده،
آبی برای چاه باقی نمانده است.”
در ادامه، شاعر از سنگینی خراج و فقدان برکت در زندگی شاکی است و به ظلم و بیرحمی حاکمیت اشاره میکند. او به تلخی میگوید که در سرزمین تو هیچ دوستی وجود ندارد و تنها سیهکاران و بخیلان در بارگاه تو حاکم هستند.
این قصیده بیانگر مشکلات اجتماعی و اقتصادی تحت سلطه قدرت است و انتقاداتی را به وضعیت حاکم بر جامعه معاصر خود متوجه میکند.
به نظر میرسد نکات این شعر همچنان برای خوانندگان معاصر مؤثر و تأملبرانگیز میباشد.
