به گزارش خبردونی، تهران یک قرن پیش، در سال ۱۳۰۳ خورشیدی، نخستین تجربه جدی خود در ایجاد پارک و فضاهای عمومی را آغاز کرد. در آن زمان، پایتخت ایران دارای چهرهای نامنظم و بیطرف بود و فاقد فضاهای تفریحی برای عموم مردم بود. محمدعلی صفاری، معاون وقت بلدیه و مجری این پروژه، در یادداشتی تاریخی بیش از چهل سال بعد، روند شکلگیری نخستین باغچههای تهران را به تصویر کشید و تصویری زنده از تهران اوایل قرن چهاردهم خورشیدی ارائه داد.
به دستور رضاخان، ریاست وزرا، بلدیه مأمور ساخت یک باغچه عمومی در میدان توپخانه شد. این میدان، که پیش از آن به دلیل وجود زبالهها و عمارتهای تخریب شده به مکانی خطرناک تبدیل شده بود، با تلاشهایی از جمله تسطیح، باغچهبندی و نصب نرده، ظرف ده روز به فضایی مناسب تبدیل شد. برای نخستین بار موسیقی نظامی در این میدان نواخته شد و این اتفاق تحسین مردم و حتی مشاوران خارجی را جلب کرد.
پس از این موفقیت، اقداماتی برای بهبود فضای جنوب شهر آغاز شد. قبرستان متروکه «سرقبرآقا»، که به کانون آلودگی و ناامنی تبدیل شده بود، هدف بعدی قرار گرفت. این بار، واکنش مردم با مقاومت همراه بود، اما با گفتوگو و جلب اعتماد حاج شیخ عبدالحسین خرازی، این مشکلات برطرف شد و پروژه با مشارکت مردم ادامه یافت و ظرف کمتر از پانزده روز، قبرستان به باغی سرسبز بدل گشت.
این باغ که به پیشنهاد روحانی محلی «باغ فردوس» نام گرفت، به عنوان نمادی از آشتی سنت و نوگرایی در تهران قدیم شناخته شد.
