به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین، نیوشا طبیبی در مطلبی به بررسی تاریخنگاری در ایران و دستاوردهای آن پرداخته است. وی تأکید میکند که روایتهای موجود درباره تاریخ دو قرن اخیر کشور، غالباً تحریف شده و برساختهاند. این نویسنده به نقصهای موجود در آموزش تاریخ در مدارس اشاره کرده و میگوید که این روایتها متاثر از سلیقه حاکمیتها بوده و به صورت یکجانبهای ارائه شدهاند.
طبیبی بر این نکته تأکید دارد که هیچ حاکمیتی به طور مطلق خوب یا بد نیست و برای اثبات این موضوع به تاریخ ایلخانان مغول اشاره میکند. او میگوید که این گروه اشغالگر در دوره خود نه تنها به نابودی ایران نپرداختند، بلکه تلاشهایی برای یکپارچگی کشور انجام دادند و در گسترش فرهنگ ایرانی نقش اساسی داشتند.
وی با اشاره به درخشش هنر و ادبیات در قرن هفتم، داستان رشیدالدین فضلالله و بنیاد «ربع رشیدی» را ذکر میکند که نخستین مرکز دانشگاهی جهان محسوب میشود. به گفته او، این مرکز از سراسر جهان دانشجو میپذیرفت و به عنوان یکی از پیشرفتهترین نهادهای علمی آن زمان شناخته میشد.
طبیبی همچنین به سوءبرداشتها درباره قاجارها میپردازد و تصریح میکند که روسها و عثمانیها سالها پیش از سقوط صفویه به دنبال تکهتکه کردن ایران بودند. او قرارداد ترکمانچای را نه به عنوان یک سند تسلیم، بلکه به عنوان توافقی در راستای خنثیکردن تهدیدهای خارجی توصیف میکند.
در نهایت، او به روایت لطفعلیخان زند و قساوت آقا محمد خان قاجار اشاره میکند و بر لزوم نگرش عمیقتری به تاریخ تأکید میورزد.گفته میشود که «سرهارفورد جونز»، نماینده کمپانی هند شرقی، تلاش میکرد گنج نادری را خریداری کند. اما آقامحمدخان قاجار با حسابگری دقیق خود، از انتقال این گنج به خزانه سلطنتی جلوگیری کرد. نکته جالب این است که روایت مظلومیت و بیگناهی لطفعلیخان عمدتاً توسط سه بریتانیایی شامل جونز، سرجان ملکم و سرپرسی سایکس بیان شده است.
لازم به ذکر است که جنگهای پیاپی خان قاجار به هشت دهه ناامنی و غارت خانهای محلی پایان داد و ایران را در مرزهای تاریخیاش تثبیت کرد. آغاز حکومت قاجار بدان معنا بود که مردم پس از سالها رنج و کشتار، هدایت در مسیر آرامش و استقرار را تجربه کردند. این دوره آرامش به ویژه در سلطنت ناصرالدینشاه، پادشاه نیکاندیش و فرهیخته، به اوج خود رسید. مردم با ابراز رضایت از این دوران و عبرت ناشی از آن، شکل صورت او را بر روی استکان و قوری خود گنجاندهاند. همچنین، سنت دو رکعت نماز در حرم شاهعبدالعظیم به نیت «شاه شهید» از یادگارهای نسلهای گذشته است. از خوانندگان دعوت میشود تاریخ را بدون سوگیری سیاسی بررسی کنند تا درک بهتری از وضعیت کنونی پیدا کنند. مطالعه کتاب ارزشمند «برآمدن قاجار» نوشته دکتر زرگرینژاد نیز توصیه میشود.
