به گزارش خبرگزاریها، در شامگاه سهشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۵۸، دکتر مرتضی مطهری در هنگام خروج از خانه دکتر یدالله سحابی به ضرب گلوله گروه فرقان به شهادت رسید. به گفته منابع، دکتر مطهری به منظور شرکت در جلسه مکتب متاع که به ابتکار مهندس بازرگان در سال ۱۳۳۶ تأسیس شده بود، به آنجا رفته بود.
روزنامه کیهان در تاریخ ۱۲ اردیبهشت به جزئیات این واقعه پرداخت و نوشت: «مرتضی مطهری، یکی از رهبران سیاسی و مذهبی انقلاب اسلامی ایران، شب گذشته ترور شد. این حادثه در ساعت ۲۲:۳۰ زمانی رخ داد که دکتر مطهری همراه با حاج تلخانی، رئیس کمیته اتاق بازرگانی، از خانه دکتر سحابی خارج میشد. در حین سوار شدن به اتومبیل، به شدت مورد هدف گلوله قرار گرفت و به بیمارستان مراجعه کرد، اما تلاشها برای نجات او ثمر نداد و او در ساعت ۲۴ همان شب در بیمارستان جان باخت.»
همچنین خبرنگار روزنامه اطلاعات که بلافاصله به محل حادثه رسید، روایت کرد که دکتر مطهری در فاصلهای نزدیک به دو تا سه متر هدف گلوله قرار گرفت و به زمین افتاد. پس از این واقعه، خودرویی که به نظر میرسید مهاجمان از آن استفاده میکردند، به سرعت مکان را ترک کرد.
به اطلاعات رسیده، یکی از نزدیکان دکتر مطهری، یعنی مهندس کتیرایی، که وزیر مسکن و شهرسازی بود، شاهد این شلیک بود و به نظر میرسد اطلاعاتی درباره جریان این حادثه را در اختیار دارد.
در ادامه، خبرنگار اطلاعات درباره نوع و نحوه ترور توضیح داد که مهاجمان به احتمال قوی سه نفر بودهاند و یکی از آنها در پناه دیوار خانه سحابی کمین کرده بود. این فرد پس از شلیک گلوله و برخورد آن به دکتر مطهری، به سرعت خود را به خودرویی که در آن سوی خیابان قرار داشت رساند و محل را ترک کرد. دکتر مطهری به سرعت به بیمارستان منتقل شد، اما اقدامات پزشکی موثر واقع نشد.
در همین حال، چند تن از وزرای کابینه بازرگان به بیمارستان رفتند تا از دکتر مطهری عیادت کنند، اما به دلیل وخامت حال او موفق به دیدار نشدند.
شاهدان عینی نیز به توصیف لحظات حادثه پرداختند و یکی از همسایگان گفت که صدای تیراندازی را شنیده و بلافاصله خودرویی سفیدرنگ را که از محل فرار میکرد، مشاهده کرده است.**گزارش از ترور استاد مطهری در سال 1358**
در روز حادثه ترور استاد مطهری، یک خودروی پیکان استیشن سفیدرنگ در کنار خیابان پارک شده بود که چند نفر در آن حضور داشتند. یکی از شاهدان حادثه، که بعد از مجروح شدن استاد مطهری او را به بیمارستان منتقل کرد، توضیح داد: «زمانی که از خیابان فخرآباد عبور میکردم، ناگهان متوجه مجروحی شدم و به سرعت او را به بیمارستان طرفه رساندم، اما هیچکس در اطراف او نبود و در بیمارستان نیز کسی ایشان را نشناخت. سرانجام یکی از بیماران به شناختن استاد مطهری اشاره کرد.» این بیانیه به وضوح با گزارش روزنامه کیهان تضاد دارد که ادعا کرده بود: «یدالله سحابی و اهالی محل به کمک آمدند و استاد مطهری را به بیمارستان منتقل کردند.»
عصر روز چهارشنبه 12 اردیبهشت 1358، خبرنگاران روزنامه اطلاعات به محل حادثه مراجعه کردند و یکی از آنها نوشت: «ساختمان منزل دکتر سحابی به گونهای است که پیادهسازی چنین عملی بدون اطلاع قبلی ممکن نیست. به همین خاطر نزدیکان بر این باورند که قاتل از وضعیت منزل و حضور شخصیتهای سیاسی و مذهبی در آنجا اطلاع داشته است.»
مهندس کتیرایی، وزیر مسکن و شهرسازی، که در زمان تیراندازی در کنار دکتر سحابی بود، چنین بیان کرد: «به همراه چند نفر از منزل دکتر سحابی خارج شدیم و استاد مطهری حدود ده یا پانزده قدم جلوتر بود. وی مشغول انتظار برای اتومبیل یکی از همراهان بود که ناگهان یک جوان به سمت او نزدیک شد و شلیک کرد. آن جوان بلافاصله بعد از تیراندازی در تاریکی فرار کرد.»
مجتبی مطهری، فرزند استاد مطهری، نیز در مصاحبهای گفت: «آخرین بار پدرم را شب قبل از حادثه در حال خروج از منزل دیدم و او اعلام کرد که به منزل آقای سحابی میرود. همچنین یکی از پاسداران به من گفت که چند نفر ناشناس را در حال مراقبت از منزل ما دیده است. این افراد هنگام بازجویی به سرعت از محل فرار کردند.»
این اظهارات نشاندهنده حساسیت و خطراتی است که در آن زمان برای شخصیتهای سیاسی و مذهبی وجود داشت و سوالاتی را در خصوص چگونگی وقوع این حادثه برجای میگذارد.**آقای علی لاریجانی داماد آیتالله مطهری، در گفتوگو با خبرنگار اطلاعات، از جزئیات حادثهای ناگوار خبر داد. وی اظهار کرد: «نیم ساعت پس از وقوع این حادثه، از آن مطلع شدم. آخرین بار ساعت هفت، با استاد مطهری دیدار داشتم و درباره برنامههای مختلف و درسهای فلسفی گفتوگو کردیم. ایشان اعلام کردند که شب جلسهای با هیأت دولت در منزل آقای سحابی خواهند داشت.» لاریجانی ادامه داد: «پس از رسیدن به منزل آقای سحابی، پاسداران تعدادی اعلامیه از گروه فرقان کشف کردند که در آن ضمن بیان عبارت ‘اعدام انقلابی مرتضی مطهری به دست گروه فرقان’، انتقاداتی تند نسبت به ایشان مطرح شده بود. پیش از این نیز این گروه در آخرین بیانیه خود، حملات شدیدی به مهندس بازرگان و آیتالله مطهری انجام داده بود.»**
**پینوشت:**
متاع به اختصار «مکتب تربیتی اجتماعی عملی» نامیده میشود که هدف آن انجام فعالیتهای اجتماعی با رویکرد مذهبی بود. این فعالیتها بهصورت غیرعلنی انجام میشد و اساسنامهای نداشت. اعضای این گروه، بهویژه در دوران قبل از انقلاب اغلب ناشناخته بودند. اما بعد از انقلاب، برخی از اعضای سرشناس این تشکل شناخته شدند؛ از جمله آقای مهندس بازرگان، آقای مطهری، حاج کاظم حاج طرخانی، و مهندس سحابی که قبل از انقلاب به مدت طولانی در زندان بود. همچنین آقای مهندس تاج نیز که بعدها به کابینه دولت مهندس بازرگان پیوست، در این گروه بود. افراد دیگری نیز به تدریج شناخته شدند. (نقل از مهندس مصطفی کتیرایی، پژوهشکده تاریخ معاصر)
