در اردیبهشت ۱۳۴۱ و حدود نه ماه پس از کشیده شدن دیوار برلین، علی بهزادی، مدیر مجله «سپید و سیاه» به همراه دکتر فرزامی، مدیر مطبوعاتی ایرانشاد، به دعوت دولت آلمان غربی برای دو هفته به این کشور سفر کردند. بهزادی خاطرات این سفر را در مجله خود منتشر کرد که به بیان مسائلی جالب توجه پرداخته است.
در بخشی از این سفرنامه، بهزادی به ملاقات با «بیرن باوم» سردبیر روزنامه مطرح «سوت دویچه سایتونک» اشاره میکند که با دانش و آگاهی بالا از تاریخ ایران، پرسشی در مورد شرایط وحدت آلمان مطرح کرد. او با سجود عمیق بر دستاوردهای ایرانیها در حفظ استقلال خود در میان رقابتهای جهانی، از بهزادی خواست راهکارهایی ارائه دهد.
بهزادی به اهمیت نقش اتحاد شوروی در کلید وحدت آلمان تاکید کرد و گفت: «اگر مسائل حدوده شرقی و بیطرفی آلمان در اختلافات شرق و غرب حل شود، شاید به موفقیت نزدیکتر شوید.» در واکنش، بیرن باوم به عدم اطمینان از حمایت شوروی در صورت بیطرفی آلمان اشاره کرد.
بهزادی همچنین از عدم رضایت تجار ایرانی در هامبورگ نسبت به رقابت کارخانههای آلمانی با فرش ایرانی خبر داد و گفت که این رقابت به بازار فرش آسیب میزند. روزنامهنگاران آلمانی به این نگرانیها واکنش نشان دادند و اظهار کردند که ایران باید فعالتر باشد و با معرفی محصولات خود به مردم آلمان، جایگاه خود را در بازار بهبود بخشد.
در پایان سفر، بهزادی به یاد سخنان یک استاد فرانسوی افتاد که به «وجدان شغلی» آلمانیها اشاره داشت و تاکید کرد که این عامل، یکی از دلایل پیشرفت آلمان به شمار میآید.
