به گزارش خبرگزاریها، روابط هند و اسرائیل از دهه 1950 میلادی آغاز شد، زمانی که هند بهعنوان نخستین کشور این موجودیت را به رسمیت شناخت. اما به دلیل رویکرد چپگرایانه و پیشرفت در جنبش عدم تعهد، ارتباطی میان دو کشور برقرار نکرد. از سال 1992 و با تغییرات در نظم منطقهای و مسأله پاکستان، هند روابط خود را با اسرائیل گسترش داد و سفارتهای دو کشور تأسیس شد.
از سال 2000، هند بهدنبال واردات تسلیحات، روابط نظامی خود را با Israel تقویت کرد و این روند تا سال 2010 به اوج خود رسید. در سال 2017، نارندرا مودی، نخستوزیر هند، برای نخستین بار به تلآویو سفر کرد، که این سفر بهنوعی نقطه عطفی در روابط دو کشور بود. سال بعد، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، به دهلینو سفر کرد و این دیدارها به تقویت قراردادهای نظامی انجامید.
طبق آمار، اسرائیل بین سالهای 2020 تا 2024، 13 درصد از تسلیحات هندیها را تأمین کرده و کشورهایی چون روسیه، فرانسه و ایالات متحده در رتبههای بعدی قرار دارند. همچنین، پروژه آیمک که هند را به اروپا متصل میکند و نقش اسرائیل در آن، نشانهای از همکاریهای عمیقتر است.
در این میان، در دوران تنشهای اخیر در غزه، گزارشهایی از تبادلات نظامی و رزمایشهای مشترک میان هند و اسرائیل بهگوش میرسید. از سوی دیگر، کمبود نیروی کار در اسرائیل باعث جذب کارگران هندی بهجای کارگران فلسطینی شده است. شواهد اجتماعی نیز نشاندهنده افزایش حمایت عمومی در هند از اسرائیل است.
به تازگی، گزارشی از وبسایت اسرائیلی گلوبز منتشر شد که به فروش بالقوه 8.6 میلیارد دلار تسلیحات به هند در سال 2026 اشاره دارد. این امر نشاندهنده تعمیق روابط تجاری نظامی میان دو کشور و افزایش صادرات نظامی اسرائیل به هند است. بین سالهای 2020 تا 2024، اسرائیل 34 درصد از صادرات تسلیحاتی خود را به هند ارسال کرده و این آمار بهطور میانگین به 5 میلیارد دلار در سال رسیده که اکنون به 9 میلیارد دلار نزدیک شده است.
