عباس سلیمینمین، مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران، در تحلیل اتفاقات اخیر در کشور، خشونتهای صورتگرفته را اقدامی متمرکز علیه تحولی ارزیابی کرد که به گفتهی وی میتوانست اقتصاد ایران را به مرحلهای جدید سوق دهد. سلیمینمین در این زمینه اظهار کرد: «چنین خشونت وحشتناکی را در ایران مشاهده نکردهام» و بر این باور است که فراخوانهای شبانه و رفتارهای خشن، نشاندهندهی بیارتباطی این وقایع با اصلاحطلبی و مطالبهگری بوده است.
به نقل از تابناک، وی در مورد زمینههای اقتصادی معترضان توضیح داد که گرچه بخشی از نارضایتیها به مسائل معیشتی برمیگردد، اما مخالفان تلاش کردند تا اعتراضات را به آشوب تبدیل کنند و از شکلگیری اجماع اقتصادی جلوگیری کنند. سلیمینمین تصریح کرد: «هدف این افراد، جلوگیری از یک گام بلند به سوی جهش اقتصادی بود.»
وی با استناد به تجربههای تاریخی، خشونت را ابزار اصلی پروژههای تحمیلی دانست و گفت: «تحمیل رضاخان و محمدرضا بر اساس خشونت بوده است و غیر از این، امکان ایجاد چنین شرایطی نبود.» او افزود که کودتا همیشه با رعب و وحشت آغاز میشود تا جامعهای خسته و مرعوب، هر شرایطی را بپذیرد.
این مدیر در ادامه، رفتارهای اخیر را با اقدامات سازمان مجاهدین خلق در دهه ۶۰ مقایسه کرد و گفت: «اخیراً شاهد رفتاری مشابه با روشهای منافقین بودهایم؛ خشونتی کور، بدون هدف اصلاحی یا برنامهای مشخص.» او تأکید کرد که این فراخوانها نشاندهندهی عدم دنبال کردن راهحلهای اجتماعی از سوی طراحان این اقدامات است.
سلیمینمین با اشاره به اصول فکری انقلاب اسلامی تأکید کرد که در خیزش ملت، هرگز خشونت را پذیرفتند و تحول را بر اساس منطق پیگیری کردند. او به تأکید امام خمینی(ره) بر کار فرهنگی حتی در برابر ترورهای فدائیان اسلام اشاره کرد.
وی همچنین نقش گفتوگوهای دولت با بخش خصوصی و منتقدان را عاملی نگرانکننده برای دشمنان دانست و گفت: دستیابی رئیسجمهور به توافقهای مشترک با گروههای مختلف اجتماعی و اقتصادی «تحولی بزرگ» بوده که اجرای تصمیمات سخت اقتصادی را تسهیل میکرد و برای مخالفان ایران بهشدت خطرناک محسوب میشد.
این فعال فرهنگی در پایان بر ضرورت بهرسمیت شناختن اصل اعتراض تأکید کرد و از نبود ساختار مشخص برای مدیریت آن انتقاد کرد. او این کمبود را یکی از مشکلات جدی دانست که میتواند فرصت سوءاستفاده جریانهای خشونتطلب را فراهم کند.
