**دانشگاههای دولتی و نابرابریهای آموزشی در ایران**
به گزارش خبرآنلاین، دانشگاههای دولتی و سیستم آموزشی رایگان یا کمهزینه بهعنوان یکی از راهکارهای مقابله با نابرابریهای اجتماعی و افزایش تحرک اجتماعی معرفی شدهاند. با این حال، علیاصغر سعیدی، جامعهشناس، معتقد است که اگر اکثریت ظرفیت دانشگاهها و رشتههای برتر در اختیار فرزندان قشرهای برخوردار قرار گیرد، یارانههای عمومی آموزشی عملاً به افرادی منتقل میشود که پیشاپیش از مزایای بیشتری برخوردار بودند.
او بر این باور است که دسترسی به آموزش عالی دولتی بهطور معناداری با وضعیت اقتصادی و اجتماعی خانوادهها ارتباط دارد. سعیدی تأکید میکند که دانشگاههای دولتی باید ابزاری برای کاهش نابرابری تلقی شوند، اما در صورت استمرار این وضعیت، ممکن است نظام آموزش عالی به بازتولید نابرابریها کمک کند.
برای بررسی عمیقتر این موضوع، چندین عامل کلیدی نظیر درآمد خانواده، نوع و کیفیت مدرسه، استفاده از بازار خصوصی آموزش، فعالیتهای آموزشی نظیر کلاسهای کنکور و معلم خصوصی، و همچنین شیوههای پذیرش دانشگاه مورد توجه قرار میگیرند.
سعیدی همچنین به این نکته اشاره دارد که باید مشخص شود آیا با در نظر گرفتن کیفیت مدرسه و امکانات آموزشی خصوصی، وضعیت اقتصادی خانواده همچنان تأثیر مستقلی بر ورود به دانشگاههای دولتی و رشتههای برتر دارد یا خیر. او بر این باور است که پاسخ به این سؤال میتواند میزان نابرابری مرتبط با نظام پذیرش دانشگاه و ریشههای آن را مشخص کند.
وی در نهایت تصریح میکند که کم بودن سهم دهکهای پایین اقتصادی در دانشگاهها تنها به کنکور مربوط نمیشود، بلکه ناشی از ارتباط میان فقر، نابرابری اقتصادی، تفاوت در کیفیت مدارس و سایر عوامل محیطی است.
متن کامل این مصاحبه در دسترس است.
