به گزارش خبرنگاران، چنانچه پزشک تشخیص دهد که بیمار از رژیم غذایی خود مواد معدنی مهمی را به میزان کافی دریافت نمیکند، ممکن است مصرف قرص آهن را تجویز کند. بهعلاوه، در کشورهایی که میزان نور خورشید کم است، به طور معمول پزشکان ویتامین D را به عنوان مکمل توصیه میکنند.
قرصهای منیزیم به خاطر تأثیری که بر بهبود خواب و کاهش خستگی دارند، بهطور گستردهای توسط اینفلوئنسرها معرفی میشوند و اسیدهای چرب غنی از امگا ۳ که در مکملهای روغن ماهی موجود است، برای تقویت سلامت قلب، مغز، مفاصل و چشمها مورد توجه قرار دارند.
اگرچه بسیاری از ویتامینها به دلیل مزایای قابلتوجه آنها از سوی پزشکان توصیه میشوند، برخی متخصصان در مورد دو نوع ویتامین مطرح یعنی ویتامین A و E هشدارهایی دارند و معتقدند که این مکملها ممکن است آسیب بیشتری نسبت به فایده داشته باشند.
ویتامین A برای عملکردهای مهمی نظیر ارتباطات سلولی، رشد و تولید مثل حیاتی است و به بهبود بینایی و تقویت سیستم ایمنی کمک میکند. این ویتامین معمولاً از طریق یک رژیم غذایی متعادل شامل محصولات حیوانی و سبزیجات رنگی تأمین میشود.
از طرف دیگر، ویتامین E به خاطر خواص آنتیاکسیدانیاش شناخته شده که از سلولها در برابر آسیب محافظت کرده و التهاب را کاهش میدهد. این ویتامین را میتوان از روغنهای گیاهی، آجیل و سبزیجاتی همچون اسفناج و کلم بروکلی به دست آورد.
با این حال، متخصصان بهویژه بر این مسئله تأکید دارند که این ویتامینها به دلیل خاصیت محلول بودن در چربی باید با احتیاط مصرف شوند. والتر ویلت، استاد اپیدمیولوژی از دانشگاه هاروارد، بهویژه نسبت به مصرف مکملهای ویتامین بیسبب هشدار داده و معتقد است که انباشت این ویتامینها در کبد میتواند به ایجاد مشکلات جدی منجر شود.
همچنین جسیکا رز، متخصص تغذیه چاقی دانشگاه مریلند، به خطرات مصرف بیش از حد ویتامین E و تأثیر آن بر لخته شدن خون اشاره کرده و افزود که ویتامین A نیز ممکن است عوارض جانبی چون درد مفاصل و حالت تهوع را به همراه داشته باشد.
بر اساس توصیههای سرویس سلامت ملی آمریکا، مردان مجاز به مصرف روزانه ۴ میلیگرم ویتامین E و زنان ۳ میلیگرم هستند. همچنین حداکثر میزان مصرف ویتامین A به ترتیب برای مردان ۷۰۰ میکروگرم و زنان ۶۰۰ میکروگرم در نظر گرفته شده است.
