**زلزله سنگچال؛ یکی از بزرگترین بلایای طبیعی ایران**
به گزارش خبرآنلاین، مهدی زارع، استاد پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی، در بررسی ابعاد زلزله تاریخی سنگچال توضیح میدهد که این زمینلرزه به بزرگی ۶.۸ ریشتر، صبح روز ۱۱ تیر ۱۳۳۶ در نزدیکی روستای سنگچال، در منطقه بندپی آمل رخ داد و تأثیرات گستردهای بر مازندران گذاشت.
زارع اشاره میکند که حدود ۱۲۰ روستا در البرز شرقی به طور کامل ویران شده و بالاترین میزان تلفات در مناطق سنگچال، ناندل، پردمه، زیراب و پل سفید ثبت شده است. براساس برآوردها، تعداد جانباختگان این حادثه بین ۱۲۰۰ تا ۱۵۰۰ نفر تخمین زده میشود.
این استاد زلزلهشناسی تأکید دارد که خسارتها تنها ناشی از لرزش زمین نبوده، بلکه وقوع زمینلغزشهای وسیع، ریزش سنگ، و تخریب زیرساختهای ارتباطی به شدت به گسترش دامنه خسارات کمک کرد. به ویژه در یکی از رانشهای زمین، تودهای به حجم حدود ۱۰ هزار مترمکعب در نزدیکی علیآباد سبب ایجاد سدی طبیعی به ارتفاع ۲۰ متر بر روی رودخانه هراز شد.
زارع همچنین به آسیبهای زیرساختی در این منطقه اشاره کرده و میگوید که پایههای یکی از پلها در جاده هراز و برخی تونلها و تأسیسات شهری در آمل، ساری، بابل و قائمشهر دچار آسیب شدند.
وی خاطرنشان میکند که اثرات زلزله در تهران نیز احساس شد و شدت آن در پایتخت حدود ۶ درجه در مقیاس مرکالی تخمین زده شده که منجر به وحشت مردم و آسیب به برخی از ساختمانها، به ویژه در جنوب تهران شد.
به عقیده زارع، زلزله سنگچال یکی از موارد مهم در تاریخ لرزهخیزی ایران است و نشان میدهد که علاوه بر خود زلزله، مخاطرات ثانویه مثل زمینلغزش میتوانند تأثیر بسزایی در افزایش تلفات و خسارات داشته باشند.
