به گزارش خبرآنلاین و به نقل از زومیت، دمای سطح اقیانوسهای جهان به رکوردی بیسابقه رسیده است. این افزایش دما به گفته پژوهشگران، میتواند نه تنها در تاریخ اندازهگیری دما بلکه در دوره هولوسن و حتی از آخرین دوره بینیخچالی حدود ۱۲۵ هزار سال پیش نیز بیسابقه باشد.
دو عامل اصلی این افزایش دما، گرمایش طولانیمدت زمین ناشی از گازهای گلخانهای و پدیده النینو هستند که به طور طبیعی میتواند دما را افزایش دهد. ترکیب این دو عامل اکنون موجب نگرانی دانشمندان شده است.
بر اساس دادههای سرویس تغییرات اقلیمی کوپرنیک، میانگین دمای سطح اقیانوسها به حدود ۲۱ درجه سانتیگراد رسید. به طور معمول، رکوردهای دما دریا در ماههای مارس و آوریل پس از تابستان نیمکره جنوبی ثبت میشود، بنابراین افزایش دما در میانه سال غیرمعمول است.
رایان کاتز-رزین، استاد دانشگاه اتاوا، اذعان کرده که رکورد کنونی احتمالاً منحصر به فرد است و برای یافتن دمایی مشابه باید به حدود ۱۲۵ هزار سال پیش بازگردیم. با این حال، اندازهگیری دما در چنین بازههای طولانی دشوار است و شواهد اقلیمی، از جمله بررسی رسوبات و مرجانها، برای این برآوردها استفاده میشود.
اقیانوسها بخش عمدهای از گرمای اضافی ناشی از گازهای گلخانهای را جذب میکنند و افزایش مداوم دما حاکی از فشار بیشتر بر این مخازن حرارتی است. سامانتا بورجس از کوپرنیک گفته است که رکورد جدید نشاندهنده افزایش فشار بر اقیانوسها است و افزودن گرمای النینو نیز بر گرمایش ناشی از فعالیتهای انسانی افزوده شده است.
علاوه بر افزایش دما، آبهای گرمتر میتوانند انرژی بیشتری برای ایجاد طوفانهای شدید و بارندگیهای سنگین فراهم کنند. افزایش دما همچنین موجب گسترش و طولانی شدن امواج گرمای دریایی میشود و این موضوع میتواند اکوسیستمهای دریایی را تحت فشار قرار دهد.
دادههای سازمان ملل نشان داده است که از اوایل دهه 1990، تعداد روزهایی که اقیانوسها شرایط گرمای شدید را تجربه میکنند، بیش از سه برابر شده است. همچنین، حدود ۴۲ درصد از سطح اقیانوسها با امواج گرمای دریایی درگیر بودهاند.
از سوی دیگر، گرمشدن آبها تأثیر دیگری نیز دارد و توانایی اقیانوسها در جذب دیاکسید کربن را کاهش میدهد. بدین ترتیب، مقداری از دیاکسید کربنی که میتوانست توسط اقیانوس جذب شود، در جو باقی میماند و به گرمایش بیشتر کمک میکند.
النینو، پدیدهای طبیعی است که تغییراتی در دما و بارش در نقاط مختلف جهان به وجود میآورد، اما پژوهشگران بر این باورند که این پدیده نمیتواند به تنهایی دلیل تغییرات کنونی باشد.
بر اساس گفتههای برایان اودانل، مدیر یکی از برنامههای حفاظت از طبیعت، برای حل مشکل گرمایش اقیانوسها باید دو مسیر را دنبال کرد: کاهش سریع انتشار گازهای گلخانهای و حفاظت از اکوسیستمهای دریایی و سواحل.
در مجموع، رکوردهای اخیر دمای اقیانوسها نشان میدهد که تغییرات اقلیمی نه تنها در افزایش دمای هوای سطح زمین، بلکه در دماهای دریایی نیز به وضوح قابل مشاهده است و این امر میتواند تأثیرات عمیقی بر اکوسیستمها و الگوهای آب و هوایی جهان داشته باشد.
