در یک مطالعه جدید، پژوهشگران به بررسی اندیشههای کارل ساگان، فیزیکدان برجسته، پرداخته و به این نتیجه رسیدهاند که هوش مصنوعی ممکن است پاسخ معمای معروف سکوت کیهانی را ارائه دهد.
ساگان در دهه ۱۹۷۰ مفهوم “افق ارتباطی” را مطرح کرد و بر این اساس بیان کرد که هر چه تمدنها پیشرفتهتر میشوند، فناوری ارتباطی آنها از درک و شناسایی ما فراتر میرود. بنابراین، ما فقط در دورهای کوتاه قادر به دریافت سیگنالهای آنها خواهیم بود.
اکنون محققان معتقدند که با پیشرفت سریع فناوری و ظهور هوش مصنوعی، این “بازه قابل مشاهده” به شکل قابل توجهی کاهش مییابد و ممکن است تنها چند دهه به طول بینجامد. این بدان معناست که تمدنهای غیر زمینی ممکن است به سرعت از مرحلهای قابل کشف خارج شده و به سطحی برسند که برای ما نامرئی باشد.
بر اساس این فرض، ممکن است پاسخ به پارادوکس فرمی، که سوال میکند چرا در کیهانی پر از سیارات سکوتی عمیق وجود دارد، این باشد که ما ممکن است بیش از حد عقب مانده باشیم.
این تحقیق همچنین اشاره میکند که با ظهور “هوش مصنوعی فوقهوشمند” در تمدنهای دیگر، ممکن است این موجودات از روشهای ارتباطی جدید استفاده کنند که ما آنها را نمیشناسم، مانند انتقال اطلاعات از طریق نوترینوها یا حتی تکنولوژیهای فراتر از فیزیک فعلی.
به تعبیر یکی از نویسندگان مقاله، “شاید سکوت کیهانی در واقع نسخهای از اینترنت مرده باشد؛ جهانی پر از هوشهای مصنوعی که زمانی با یکدیگر ارتباط داشتند، اما اکنون در سکوت نزدیک به مطلق فرو رفتهاند.”
منبع: sciencealert
