به گزارش خبرآنلاین و به نقل از فارس، در اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی و در پی درگیری‌ها در کوهستان‌های افغانستان، یک ابزار جنگی مرگبار به میدان نبرد وارد شد که تحولاتی شگرف به همراه داشت. چریک‌های مستقر در جبهه‌ها با دیدن یک بالگرد زرهی و مدرن به وحشت افتادند، این بالگرد که به‌طور هماهنگ آتش مرگباری بر سر اهداف می‌ریخت، لقب «ارابه شیطان» را به خود اختصاص داد. این وسیله که میل۲۴ نام دارد، از دستاوردهای برجسته صنایع نظامی شوروی به‌حساب می‌آید و به‌عنوان بالگرد تهاجمی هایند در ناتو شناخته می‌شود.
در حالی که طراحان کشورهای غربی مانند ایالات متحده بر ساخت بالگردهای سبکتر و چابک‌تر تمرکز کرده بودند، مهندسان شوروی به طراحی یک نفربر زرهی پرنده روی آوردند که توانایی همچون یک تانک جنگی در آسمان را داشت. این طراحی، میل۲۴ را به یک ساختار بزرگ با بیش از هفده متر طول و وزنی در حدود دوازده تن تبدیل کرده است.
این بالگرد مجهز به دو موتور توربوشفت کلیموف تی‌وی۳۱۱۷ است که هر کدام بیش از ۲۲۰۰ اسب بخار نیرو تولید می‌کنند. این پیشرانه‌ها نیروی لازم برای روتور اصلی پنج‌پره را تأمین می‌کنند. ویژگی منحصر به‌فرد میل۲۴، توانایی بالای آن در بقا و زره‌پوشی است؛ کابین این بالگرد دارای یک محفظه تیتانیومی مقاوم است که خاطر ایمنی بیشتر خلبان و افسر تسلیحاتی در آن تعبیه شده است. طراحی شدن بدنه و اجزای این بالگرد به گونه‌ای انجام شده که اکثر گلوله‌های مقاوم نتوانند به طریق مؤثری به آن آسیب برسانند.
در درگیری‌های افغانستان، نیروهای مجاهدین با استفاده از سلاح‌های سنگین خود، به دنبال ایجاد موانع در برابر این بالگرد بودند، اما میل۲۴ به‌لطف زره مقاومت‌اش، کمتر مورد آسیب قرار می‌گرفت. تا زمانی که چریک‌ها به موشک‌های پیشرفته استینگر مسلح شدند، میل۲۴ با چالش‌های جدی مواجه نشد.
از لحاظ نظامی، میل۲۴ به‌عنوان یک پایگاه آتش متحرک عمل می‌کند. این بالگرد در مدل‌های اولیه خود دارای تیربار چندروشی ۱۲.۷ میلی‌متری و در نسخه‌های جدیدتر، با توپ دو لول ۳۰ میلی‌متری تجهیز شده است. همچنین، قابلیت حمل انواع مهمات و راکت‌های ضدتانک و بمب‌های سنگین، توان عملیاتی بالایی به این ماشین جنگی داده است.
