تماس با ما

لامپ ادیسون و گرافن؛ کشف شگفت‌انگیز جدیدی از تاریخ علم – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

لامپ ادیسون و گرافن؛ کشف شگفت‌انگیز جدیدی از تاریخ علم – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

به گزارش خبرگزاری مهر و به نقل از ستاد نانو، تحقیقی جدید از آزمایشگاه جیمز تور در دانشگاه رایس که در مجله «ای‌سی‌اس نانو» منتشر شده، نشان می‌دهد که میان توماس ادیسون، اخترع برجسته؛ و کنستانتین نووسلف و آندره گایم، برندگان جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۰، می‌توان یک ارتباط مشخص یافت: ماده‌ای به نام «گرافن». چنین ارتباطی به‌ویژه جالب توجه است، زیرا ادیسون ۲۰ سال قبل از نظریه‌پردازی پیرامون گرافن توسط فیزیکدان بریتانیایی، پی. آر. والاس، درگذشته است و حدود ۸۰ سال قبل از دریافت جایزه نوبل توسط نووسلف و گایم، گرافن را جداسازی و شناسایی کردند.

گرافن، ماده‌ای شفاف و با کیفیت بسیار بالا است که ضخامت آن تنها به اندازه یک اتم می‌رسد و امروزه در حوزه‌هایی همچون الکترونیک، نیمه‌رساناها و فناوری‌های نوین انرژی به کار می‌رود. یکی از انواع آن، تحت عنوان «گرافن توربوستراتیک» شناخته می‌شود و از طریق فرایند گرمایش سریع یک ماده کربنی به دماهای بسیار بالا به دست می‌آید.

روش‌های تولید گرافن جدید شامل «گرمایش ژولی لحظه‌ای» نامیده می‌شوند. ادیسون در سال ۱۸۷۹ تنها یک لامپ ساده با رشته‌های کربنی اختراع کرده بود، درحالی‌که امروز ما با استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته می‌توانیم ماده‌ای با ویژگی‌های منحصر به فرد مانند گرافن را تولید کنیم.

لوکاس ادی، نویسنده اصلی این تحقیق، هدفش را از این پروژه، تولید انبوه گرافن از مواد در دسترس و ارزان اعلام کرد. او آزمایشات متنوعی، از جمله بررسی الکتریسیته در لامپ‌های ادیسون، انجام داد و در نهایت از لامپ‌های ساخته‌شده با رشته‌های کربنی همانند زمان ادیسون استفاده کرد.

نتایج آزمایشات نشان داد که با روش‌های مناسب، این رشته‌های کربنی می‌توانند به گرافن تبدیل شوند. از روش طیف‌سنجی رامان برای تأیید این تغییرات استفاده شد که نشان داد این رشته‌ها به گرافن توربوستراتیک تبدیل شده‌اند. به این ترتیب، پژوهشگران مطرح کردند که ادیسون، بدون آنکه متوجه باشد، ممکن است ماده‌ای را تولید کرده باشد که امروزه برای صنایع پیشرفته ضروری است.

با این حال، محققان تأکید کردند که اطلاعات دقیقی از آنچه در آزمایش‌های ادیسون رخ داده، در دسترس نیست و ممکن است مواد مورد استفاده در این آزمایش‌ها به گرافیت تبدیل شده باشند. جیمز تور، استاد شیمی دانشگاه رایس و یکی از نویسندگان مقاله، به هیجان‌انگیز بودن بازآفرینی این آزمایشات با دانش مدرن اشاره کرد و گفت که این کار می‌تواند سوالات بیشتری درباره کشفیات تاریخی به همراه داشته باشد.

پیوندها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *