به گزارش خبرآنلاین، جت جنگنده F-۲۲ رپتور به عنوان قویترین جنگنده در دو دهه گذشته، همچنان برای دستیابی به برتری هوایی با حداکثر قابلیت پنهانکاری طراحی شده است. در طرف دیگر، F-۳۵ لایتنینگ II که بر مبنای مقرونبهصرفه بودن و انعطافپذیری بیشتر توسعه یافته، تأثیراتی بر قابلیت رادارگریزی خود داشته است.
براساس اطلاعات منتشر شده توسط گجتنیوز، طراحی Raptor به نحوی است که به طور کامل میتواند امواج راداری را از هر زاویه منحرف کند. در مقابل، F-۳۵ برای انجام وظایف گستردهتر و اقتصادیتر ایجاد شده که در نتیجه، طراحی آن شامل مصالحهای میان پنهانکاری و سادگی در استفاده است.
این جنگنده در سه مدل مختلف شامل F-۳۵A (زمینپایه)، F-۳۵B (برخاست و فرود عمودی) و F-۳۵C (عملیات ناو هواپیمابر) تولید شده که بیش از ۷۵ درصد قطعات آن مشترک است. طراحی خارجی F-۳۵ به دلیل جای دادن تجهیزات بیشتر، کمتر از F-۲۲ قابلیت رادارگریزی دارد و عمدتاً برای پروفایلهای جلویی و جانبی بهینهسازی شده است.
بسیاری بر این باورند که F-۲۲ در توان راداری به شکل یک تیله و F-۳۵ به شکل یک توپ گلف میباشد که به خوبی نمایانگر برتری برجسته F-۲۲ در قابلیت رادارگریزی است. از نظر امضای حرارتی و جنگ الکترونیک، F-۲۲ به دلیل طراحی قدیمیتر خود، از پروفایل الکترونیکی کمتری برخوردار است و برای پروتکلهای سختگیرانه EMCON مناسبتر است.
اما در عوض، F-۳۵ با اتکای به یک سیستم شبکهای، به طور مداوم دادهها را از طریق لینک داده پیشرفته چندمنظوره (MADL) به اشتراک میگذارد که قابل شناساییتر است. با این حال، F-۳۵ در زمینه دوام پوشش مواد جذبکننده رادار (RAM) برتری دارد، زیرا پوشش F-۲۲ شکننده و هزینهبر بوده و نگهداری از آن دشوارتر است. تلاشهایی برای استفاده از پوششهای جدیدتر F-۳۵ در ناوگان F-۲۲ نیز در حال انجام است.
